NL #11 AUG 2011

gaslamp killer

gaslamp killer

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

Eigenlijk had het interview plaats moeten vinden gelijk na The Gaslamp Killers (TGK) show op zondag – hij was de enige artiest die zowel zaterdag als zondag optrad. Maar zijn goede vriend Flying Lotus trad na hem op. En er zijn weinig fanatiekere muziekliefhebbers dan TGK, dus niemand was verrast dat hij niet van het podium af te slaan was. Blowend, headbangend, rondzwevend ergens in een wijdverspreide schemering – zijn 'gastoptreden' tijdens Flying Lotus’ show gaf het een totale extase. Niet gek dus dat ‘ie behoorlijk kapot oogt erna.

Alhoewel, moe (of kapot) is niet echt het goede woord. Hij oogt meer ontspannen, kijkt wat om zich heen, turend naar alles om hem heen, maar met een enigszins bedenkelijke blik. “Het publiek is behoorlijk ontvankelijk. Alles is goed hier. Amsterdam is als… Weet ik veel. Het is gewoon een van de beste plekken om te chillen. Weet je. Iedereen staat hier open voor alle genres die ik speel. Het voelt goed. Daar hou ik van, een onbevangen publiek. Je kunt me nu en hier wel The Dam Square Killer noemen, haha!”

Voor wie niet weet waar zijn naam vandaan komt: Gaslamp is een wijk in San Diego, TGK’s geboortestad. Vroeger killde hij wanneer hij aan het draaien was. Het was óf de sfeer die eraan geloofde, óf hij sloopte figuurlijk de hele boel – kreeg hij alles en iedereen plat, “als je begrijpt wat ik bedoel. Maar voornamelijk killde ik de sfeer…”

Het zal hem waarschijnlijk worst zijn geweest, hij voelt zich bijzonder sterk en persoonlijk verbonden met muziek. Zijn favoriete genre? Psychedelisch. Favoriete band? De Velvet Underground. “Weet je wat het is met psychedelische muziek? Alles kan, alles mag. Geen regels, geen grenzen, er is geen limiet, of zo. Fuck, je kan gewoon alles achterstevoren spelen en je hebt een album. Het is die experimentele waanzin, dat maakt het juist zo inspirerend.”

Einzelgänger

“Fuck it” zou je gokken, als je zou moeten raden waar TGK aan denkt, wanneer dan ook. Hij heeft een opvallend uiterlijk. Zijn kapsel is zijn handelsmerk, toch? “Ja, de mensen houden ervan. Het interesseert mij geen flikker. Echt niet. Zo ben ik gewoon. Weet je, ik ben gewoon lui man. Daarom heb ik zulk haar. Hoewel, misschien… Ja, eerst was ik wel trots op die luiheid, maar nu is dat haar echt een onderdeel van me. Ik ben er wel trots op, ja. Dit ben ik.”

Om de een of andere, vage reden kan hij totaal niet stil zitten. Continu moet hij bewegen, alsof hij een puppy is die de hele middag in z’n mand moet blijven zitten. Hij draait aan zijn snor, staart in de volle zomerlucht, soms zuchtend. Er is iets, iets onbepaalds. Hij intrigeert, je wilt je mee laten sleuren in zijn wereld, zijn universum. Een eenzame strijder, maar zonder missie. Enkel liefde voor muziek, en reken maar dat het ware liefde is, maar – ook hier – zonder reden. Of zoiets.

Ooit zei hij, paar jaar geleden, dat de wereld een kloteplek is om te leven. “Dat is het nog steeds. Ik denk dat het universum wel een doel heeft. Dat weet ik eigenlijk wel zeker. Maar weet je, ik ben er klaar voor. Alles voelt goed op de een of andere manier, alles wat ik doe.”

Nog altijd voelt hij zich het meest verbonden met Los Angeles, zijn huidige woonplaats. “Hier in Amsterdam is het leven goed, zeker wel. Maar ik hou van L.A. man, weet je. L.A. is gewoon de meest onbevangen plek op aarde, althans voor mij. De kids staan open voor alles. En je kan me nergens, echt – waar dan ook, zo zien spelen als in L.A. Ik moet altijd met zoveel energie spelen, echt waar.” En zo is het wel. En niemand die dat ooit kan ontkennen. The Gaslamp Killer – wellicht een einzelgänger, maar zeker een fucking genie.

TXT: Nelis Oomen

IMGS: Theo Jemiso

Natural born killer

The Gaslamp Killer

Begin juli beleefde Amsterdam de eerste en zeer geslaagde editie van Pitch Festival. Een van de headliners was de uit Los Angeles afkomstige mixkoning The (“Muthaphucking”) Gaslamp Killer – een toegewijd podiumbeest. Maar hoe is hij achter de schermen?

Een natuurlijke waas

“Man, wat een line-up hier op Pitch Festival,” zegt hij nadat hij met zichtbaar plezier de silver haze joint in ontvangst heeft genomen en onderuit zakt in een simpele, witte plastic tuinstoel – we zitten buiten, backstage, de zon verhit de betonnen grond van het terras waar we zitten. “Mijn vriend Flying Lotus is zojuist naar Rotterdam vertrokken, naar het North Sea Jazz Festival (wat tegelijkertijd plaatsvond, red.), maar ik blijf zeker weten hier. Dit is echt een opperbeste line-up.”



Online magazine door BlueBerry