NL #11 AUG 2011

Alex Under

Alex Under

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

Ik herinner me dat ik de hele dag naar dat nummer heb geluisterd, terwijl ik voelde hoe mijn gemoedstoestand letterlijk veranderde.”

Vanzelfsprekend zou je nu zeggen dat Rimbaud en Morrison Under sterk hebben geïnspireerd, maar niets blijkt minder waar. “Ze verrijkten mij, en niet inspireerden. Eigenlijk geloof ik ook niet in inspiratie. Het is een dubieuze manier van, laten we zeggen, kopiëren. En dit is hoe kunst zich voornamelijk ontwikkelt, vind ik.”

Dwars en divers

Een bekende kunstvorm is de collage. Deze beeldtechniek fascineert Under en enkele jaren lang heeft hij dit willen toepassen in de muziek. “Het was een leuke, frisse manier om techno te maken, maar het duurde wel erg lang voordat ik iets had. Ik maakte wat tracks, brak deze op in stukjes en met deze stukjes maakte ik dan de uiteindelijke track, bijvoorbeeld Las Bicicletas Son Para El Verano (Trapez 2005).”

“Mijn sets zijn altijd een soort collage, vooral de laatste jaren dankzij de ontwikkeling van de apparatuur. Dit biedt veel meer mogelijkheden en combinaties dan de klassieke opzet van twee draaitafels. Ik kan niet echt uitleggen hoe het allemaal werkt, hoe ik precies mix, dat gebeurt puur op instinctieve basis. Als ik ergens speel, wil ik een zo divers mogelijk palet aan muziekgenres, zodat mijn sets, mijn collages, erg kleurrijk worden. Ik denk dat dat een van mijn sterkste wapenfeiten is.”

Met Nederland heeft Under een speciale band. Behalve het feit dat hij hier vaak met veel plezier speelt, vindt hij dat wij een sterk ontwikkeld gevoel voor feesten in de breedste zin des woords hebben: “In Nederland kan ik een acidplaat uit ’95 draaien met hetzelfde gemak als een popliedje van nog geen dag oud. Men reageert prima, zolang het maar goede muziek is. Dit komt vooral dankzij het belangrijkste kenmerk van het Nederlandse publiek: hun achtergrond. Nederlanders weten veel van muziek.”

De ballenmachine

Het gerucht gaat al lange tijd dat Under een nieuw album gaat uitbrengen. Dit album, La Maquina De Bolas, zal binnenkort het eerste levenslicht zien. Het is een geheel nieuw project, uitgebracht door Soma Recordings. “Acht tracks waar ik het laatste jaar aan gewerkt heb. Het gaat vooral over mijzelf en hoe ik weer plezier kreeg in het maken van elektronische muziek, iets dat ik enige tijd geleden wel kwijt was. Het maken van dit album was een fascinerende, persoonlijke tocht, die begon bij een bijna-doodervaring door een longaandoening, die zich voordeed tijdens het dieptepunt van mijn dertigersdip. Iemand zei me dat ik pas uit de put kon kruipen als ik op de bodem was aanbeland. Het album ontstond zo vanzelf, het is een waanzinnige reis langs verlichting en duisternis. La Maquina De Bolas betekent ballenmachine. Je weet wel, zo’n ding dat al sinds eeuwig lijkt te bestaan. Je gooit er en muntje in en dan krijg je een bal met daarin een speeltje.”

Het moge meer dan duidelijk zijn dat muziek sowieso een belangrijke rol speelt in het leven van Under. Gevraagd naar de betekenis van muziek, antwoordt hij: “Muziek is het beste mechanisme voor herinneringen. Hoe je je precies voelde op een willekeurig moment in je leven, kun je zo weer ervaren dankzij muziek die je toen hoorde. Misschien zelfs onbewust, misschien was het zelfs achtergrondmuziek. En als je hoort de muziek weer, maakt niet uit waar en wanneer, en je bent weer terug in dat ene moment. Gewoon door te luisteren.”

Opmerkelijke woorden van wat blijkt een wijs man. Een vermaard Spaans-hoofdstedelijke dj, wiens biografie geschreven zou moeten worden door Nick McDonell (Twaalf) en wiens levensverhaal zou verfilmd moeten worden door Pedro Almodóvar met, frappant genoeg, wijlen John Candy in de rol van (quote) “een betere Alex”.

TXT: Nelis Oomen

IMGS: Kristina Fender

Alex Under

Spanish & fly

Een nieuw album moet een reden zijn om de Spaanse Alex Under (33) te interviewen. Maar de internationale top-dj heeft veel meer interessants te vertellen. Zo af en toe komt hij voor als een eigenaardige man met zorgvuldig afgewogen woorden. Vooral als het muziek betreft.

Altijd ongeïnspireerd

“Ooit zou ik vast een boek over mezelf kunnen schrijven, maar nu nog niet. Wat zou ik in ’s hemelsnaam moeten zeggen? ‘Hier ben ik geboren en daar groeide ik op en speelde ik wat’, dat is saai. Wat ik het meest intrigerend vind, is hoe sommige mensen kunnen denken.”

Vervolgens noemt Under twee namen van grootheden: de Franse dichter Arthur Rimbaud en voormalig zanger van The Doors Jim Morrison (die op zijn beurt weer een groot fan was van Rimbaud). Beiden excelleerden op jonge leeftijd en lieten de wereld veel na. “Ik kan me nog herinneren toen ik jong was, ergens begin jaren ’90, en ik luisterde naar Riders On The Storm van het album L.A. Woman van The Doors. Het was de eerste keer dat ik me realiseerde wat de effecten van muziek in het menselijk brein konden zijn. De sterke sensaties die het losmaakt, en de emoties die boven komen.



Online magazine door BlueBerry