NL #9 JUL 2011

partyreport awakenings

partyreport awakenings

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

Maar ook voor veel artiesten staat het feest ieder jaar dik omlijnd in de agenda. Het is dan ook een komen en gaan van nationale en internationale sterren. Zo besef je halverwege de middag, wanneer het feest eigenlijk nog maar net op gang komt en Luciano, Jeff Mills, Len Faki, 2000 and One en Pantha du Prince tegelijkertijd hun ding aan het doen, pas hoe ongelofelijk de line-up van dit festival is. En dan zijn er heel wat grootheden die de revue nog moeten passeren. Tijd voor een rondje langs de areas op het grote maar toch intiem aanvoelende terrein.

Familiegevoel bij Luciano

Area W is vanaf drie uur in de middag het domein van de Chileens/Zwitsere grootmeester Luciano. Terwijl het terrein langzaam wakker wordt en sommige mensen toch ietwat verdwaasd en beteuterd hun schone sneakers de enkeldiepe modder induwen begint Luciano aan een zomerse set vol housevocals en diepe baslijnen. Binnen een mum van tijd windt hij het publiek om zijn vinger met zijn inmiddels tot classic verworven remix van Argy’s Love Dose. Ook draait hij een frisse remix van Jamie Woon’s Lady Luck.

Luciano oogt scherp en is een charismatische verschijning. Tijdens zijn set speelt hij zelfs nog voor vader voor zijn zoontje en dochter, beide aanwezig op het podium met een grote roze koptelefoon op om de tere kinderoortjes te beschermen tegen de beukende beats van papa. Wanneer dochterlief de koptelefoon af wil zetten wordt ze direct door haar vader toegesproken. De koptelefoon gaat weer op en het meisje besluit op de dj-tafel te gaan dansen. Een luid gejuich stijgt op uit het publiek. Hartverwarmend en mooi om te zien hoe Luciano zijn echte familie en zijn Cadenza familie bij elkaar houdt. Tijdens zijn set is het namelijk een komen en gaan van (Cadenza) artiesten die even bij de meester komen kijken.

Nieuwe areas

In Area B, een half open stage wat dit jaar voor het eerst op Awakenings Festival te vinden is, begint Reboot met zijn liveset wat een flink aantal mensen op de been heeft gebracht. Frank Heinrich, zoals de Duitser in het echte leven heet, stelt zijn publiek behoorlijk op de proef met een ritmisch dwingende maar traag opbouwende set. Een aantal mensen houdt het voor gezien. De volhouders worden beloond met een aantal hits en uiteindelijk dwingt de Duitser nog een sitdown af wat voor een hoogtepuntje zorgt in de mooi uitziende en geslaagde Area B.

Robert Dietz maakt zich meester van de Heineken Star Club. Een fort gebouwd op een eilandje waar de gehele dag een intieme en zeer gezellige sfeer hangt. Dietz, een jonge telg uit de Cadenza stal, bespeelt het publiek met dwingende techhouse die nergens plat of saai wordt. Tegen het einde van zijn set wordt het drukker en drukker in het fort en is het wachten op Egbert. De jonge Nederlander die momenteel hoge ogen gooit met zijn releases en inmiddels onderdeel is geworden van de Cocoon-stal van Sven Väth, drukt het gaspedaal in en krijgt binnen no-time de tent op zijn kop. Harde beats en euforische melodieën zorgen voor climax op climax die Egbert ongetwijfeld vele extra fans heeft opgeleverd na afloop van zijn set.

Schwarz brengt hitte

In Area A is inmiddels de spanning voelbaar en wordt het steeds drukker en heter. Dixon breidt een einde aan zijn voortreffelijke set en geeft het stokje over aan Henrik Schwarz die vanavond een liveset doet. Zijn intro is spannend en veelbelovend. Wanneer de eerste tonen van zijn hit Walk Music door de geluidsinstallatie schalt staat de tent op zijn kop. De muziek van Schwarz is warm, melodieus en veelal gebouwd op jazz en soul. Tot aan het einde van zijn set blijft het vol waarna de tent snel leegloopt. Het laatste uur van Awakenings Festival is aangebroken en dat betekent dat het vuurwerk eraan zit te komen.

Op de twee verschillende buitenpodia de taak aan Adam Beyer en Ben Sims om het festival af te sluiten. Beide doen wat ze moeten doen. Routineus, maar zeer zeker niet op de automatische piloot. Dit is techno zoals het hoort te klinken en het welbekende 'Awakenings gevoel' stroomt zichtbaar door de aderen van de bezoekers.

Awakenings Festival 2011 was van een uitmuntend hoge kwaliteit waar artiesten en publiek veelal boven zichzelf uitstijgen. Ook met baggerschoenen aan en zonder zon.

TXT: Sander van der Meet

IMGS: Brenda & Huybert (www.photocompany.nl)

Awakenings Festival

De zeldzame kwaliteit van

Er was regen, modder en vooral een hoop uitstekende techno. Kortom, Awakenings Festival was dit jaar wellicht niet zonovergoten, de sfeer was er niet minder om. Onze reporter maakte het mee.

Awakenings Festival is dit jaar een natte en modderige bedoening. Waar het in de afgelopen jaren steevast strakblauw en vijfentwintig graden was is het festivalterrein in Spaarnwoude vandaag een modderpoel. Maar moeten bezoekers en artiesten zich daardoor uit het veld laten slaan? Niks van dat alles. Iedereen op Awakenings heeft er zin in. Ook de artiesten zijn in opperste staat van paraatheid getuige het griezelig hoge niveau in alle areas.

Dat Awakenings voor Nederlandse en ook steeds meer Europese technoliefhebbers een jaarlijkse zekerheid is mag inmiddels bekend zijn.



Online magazine door BlueBerry