NL #7 JUN 2011

moby 2

moby  2

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

Ik heb ooit één keer een plaat van mezelf gedraaid tijdens een date. Een fiasco, want het enige waar ik aan kon denken was hoe ik dingen beter had kunnen afmixen. Dus terwijl ik zat te zoenen op de bank, schoot er door mijn hoofd dat de hi-hat scherper afgesteld had kunnen worden. Ik zou nooit mijn eigen muziek, of Destroyed, kunnen luisteren tijdens een romantische activiteit.”

‘Romantische activiteit’, dat verklaart waarom hij single is. Er zijn genoeg momenten op Destroyed die doen denken aan zijn Go- en Play-tijd. “Vergeleken met Wait For Me zitten er meer dance-elementen in ja, maar ik zou de nummers niet al te veel draaien in clubs. Tenzij je ontslagen wil worden als dj, haha! Het is toch meer een ingetogen en melancholische plaat. Ik heb het eerder omschreven als gebroken elektronische muziek voor verlaten steden om twee uur in de nacht. De ideale plek om ernaar te luisteren is de auto, rijdend door het verlaten centrum van Los Angeles.” Als persoonlijk zou hij het album niet willen bestempelen. “De helft is instrumentaal, zonder lyrics is het lastiger om iets als persoonlijk te beschouwen. Ik wil emotie en sfeer overbrengen. Voor persoonlijke dingen moet je naar Leonard Cohen luisteren.”

Hipstamatic

“Mijn liefde voor analoge apparatuur zit diep. Het afgelopen jaar heb ik veel geluisterd naar oude elektronische platen van Orchestral Manoeuvres in the Dark, Silver Apples, Suicide en Heaven 17. Sferische muziek die ertoe doet op eenzame momenten. Grappig eigenlijk dat dit mijn meest elektronische plaat is geworden, misschien dat ik nog een akoestische plaat maak als ik écht oud ben. 45 alweer, bah.”

Het begint nu pas Moby… “De neerwaartse spiraal bedoel je, haha! Destroyed is een liefdesbrief aan al mijn analoge drummachines. Wat ik zo mooi vind aan dat oude spul is dat het vaak maar één of twee functies heeft. Met software van nu kun je alles. Kies een willekeurig programma en je knalt er duizend verschillende bass drums uit. Bij analoge apparatuur moet je het zien te rooien met de beperkingen. Dat komt de creativiteit ten goede. Je moet je als artiest neerleggen bij imperfecties. Met software als Ableton, Logic en Pro Tools is het mogelijk om technisch perfecte platen te produceren. Ik hou ervan als er ergens ruis in zit. Dat geeft de muziek wat meer ziel. Er is zoveel grappige technologie tegenwoordig, Hipstamatic voor smartphones bijvoorbeeld. Een app die perfecte plaatjes ombouwt tot een 35mm-prent. Zulke dingen zie je ook in muzieksoftware. Interessant dat er een hele industrie is die bezig is om perfectie minder perfect te doen lijken.”

Eekhoorntjeshersenen

Destroyed eindigt met de track When You Are Old. Ook zo’n onderwerp waar hij mobiaans over kan filosoferen. “Ik vind het leuk om ouder te worden, maar ik zou willen dat ik deze leeftijd een poosje vast kon houden. Ik ben liever 45 dan 35. En zelfs liever dan dat ik 25 jaar ben. God, alleen al door het hierover te hebben, voel ik me oud. De dingen die ik tien jaar geleden belangrijk vond, zijn dat nu niet meer. Dat geldt ook voor dingen waar ik toen boos om kon worden. Met leeftijd krijg je dus ook wijsheid, dat is positief. Jammer dat je er ook ouder voor moet worden.”

Dus eigenlijk is Moby een jongen van 25 met twintig jaar ervaring… “I like the way you think. Waarschijnlijk ben ik over tien jaar de meest onaangename lul ter wereld. Wanhopig verlangend naar de tijd dat ik 25 was, plastische chirurgie doen, haarimplantaten en daten met D-actrices uit Los Angeles.” Vlees eten… “Haha ja, en milkshakes drinken die gemaakt zijn van eekhoorntjeshersenen.”

TXT: Nick Klaessens

IMGS: Pias archive, Moby archive, APE archive

Beverly Hills, toffe dj’s, hippe mensen en wat doe ik? Er stond een grote trampoline in de tuin. Daar heb ik het feestje in mijn eentje doorgebracht. Daar beleef ik meer plezier aan dan aan praten met mensen die ik nog nooit heb gezien.” Dat soort werk, gedurende het hele – verder heel gezellige – interview. De 45-jarige Newyorker brak in 1999 door bij het grote publiek met de klassieke danceplaat Play, een aaneenschakeling van melancholische ambient-nummers. Why Does My Heart Feel So Bad, Natural Blues. Ook zijn laatste plaat Destroyed is doorspekt met stemmige electronica. Eenzaam is hij naar eigen zeggen niet: “Dat zeggen meer mensen, maar zo zie ik dat niet. Voor mij is het heel natuurlijk om alleen te zijn. Ik ben opgegroeid als enig kind, de rest van mijn leven heb ik in mijn eentje gewoond en gewerkt. Zelfs op tournee breng ik het grootste gedeelte van de tijd in mijn uppie door. Andere artiesten maken lol met bandleden en gaan naar alle afterparty's die op hun pad komen. Ik loop liever door een verlaten stad of lees wat boeken op de hotelkamer. Ik zie het niet als eenzaam. We zijn allemaal een product van onze opvoeding.” Leonard Cohen En toch, Destroyed laat zich ook luisteren als een soundtrack voor dingen die je in een slaapkamer kunt doen. Moby aarzelt, biedt zijn chocolaatje aan en overpeinst dan de sexyness van zijn laatste schijf: “Ik ben misschien niet de aangewezen persoon om dat te beoordelen.



Online magazine door BlueBerry