NL #6 MEI 2011

jamie woon

jamie woon

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

“Terwijl ik pas vlak daarvoor een gitaar ter hand had genomen, dus het was überhaupt een belachelijk idee om me aan te melden. Ik begon me eigenlijk pas net voor muziek te interesseren.” Vervolgens ontwikkelde de muzieksmaak van Woon zich sterk tijdens die studie, van singer-songwriter naar meer elektronische producties. “Ik maakte indie-muziek toen ik daar op school kwam en vervolgens ging ik bij een andere band waarin we allemaal fanatiek Radiohead-fan waren”, vertelt hij. “Dat was toen Kid A uitkwam. Het was zo dat als Radiohead genoeg had van gitaren, wij zoiets hadden van ‘oh shit misschien moeten wij ook op zoek naar iets anders’. Daarmee opende zich een heel nieuw gedeelte van muziek voor mij.” Tot op de dag van vandaag is de groep van Thom Yorke het antwoord op de vraag wat de favoriete band is van Jamie Woon.

Toch bleef Woon nummers schrijven op zijn gitaar, tot hij zo’n drie jaar geleden maar eens besloot serieus aan een album te beginnen en daar een laptop voor aan te schaffen. Toen kwam het gedeelte van muziek waar Radiohead hem ooit op wees plotseling weer naar boven. “Dat was echt een soort bevrijding”, vertelt Woon. “Ik had al die nummers op gitaar geschreven, dus dat was het eerste wat ik in mijn laptop stopte. Maar toen ik steeds meer geïnteresseerd raakte in andere geluiden, begon ik de gitaar er steeds vaker weer uit te halen.” Invloeden tijdens die periode waren vooral artiesten van de labels Ninja Tune en Mo’ Wax, “die instrumentale hiphopscene”. “Ik was erg into DJ Shadow en de elektronische experimenten van Radiohead”, gaat Woon verder. “En ondertussen was ik me heel erg bewust van wat er met dubstep gebeurde, zoals bij Burial. Het waren allemaal geluiden die in mijn hoofd zaten die ik eens bij mijn nummers wilde betrekken om te zien of dat zou werken.” Het moment dat het inderdaad bleek te werken weet Woon nog goed, namelijk toen hij bezig was met het nummer dat in 2010 zijn eerste single zou worden. “Ik heb zo’n tweeënhalf jaar aan ‘Night Air gewerkt”, vertelt hij. “En het moment dat het ineens op zijn plek viel was toen ik de bas eraan toevoegde. Het zorgde voor wat kracht in het nummer zonder dat het irritant werd. Dat was echt een goed moment.”

Ondertussen is Woon alweer een stap verder, want zelfs uit het schrijfproces is de gitaar nu volledig verdwenen. “Ik ben op het moment met een EP bezig, die hopelijk snel uitkomt. Het is een vibe waar ik in kwam aan het einde van het album, maar het paste eigenlijk niet echt bij de andere nummers”, aldus Woon. “Het is nog een beetje meer groovy eigenlijk, meer op de groove gebaseerd. Het zijn minder echte liedjes, omdat ik er op de computer mee ben begonnen in plaats van op de gitaar.” Als voorbeeld van wat we kunnen verwachten noemt Woon ‘Blue Truth’, een nummer dat niet op zijn debuutalbum Mirrorwriting staat maar volledig te beluisteren is op zijn SoundCloud-pagina. De elektronische track met sterk vervormde vocalen luidt niet alleen een muzikale verschuiving in, maar gaat ook vooraf aan een tekstuele verandering waarin Jamie Woon een periode uit zijn leven achter zich laat. “Het is erg naar binnen gekeerd en gaat eigenlijk over een periode in mijn leven waarin ik best wel met mezelf bezig was en niet zo lekker in mij vel zat”, vertelt Woon over zijn vorige maand verschenen debuutplaat. “Dat is eigenlijk waar het op neerkomt, dat ik me comfortabel moest gaan voelen met mezelf in de wereld.” Het feit dat het maken van dit album gepaard ging met die periode van soulsearching, zorgde er volgens Woon ook voor dat het zo lang duurde voordat het album af was. “Maar dat heeft er wel weer voor gezorgd dat ik nu verder kan gaan en die gedachtes achter me kan laten.” Dus een volgend album gaat er veel sneller komen, en zal andere materie behandelen. “Ja ze zullen waarschijnlijk reflecteren op andere dingen”, zegt Woon over de nieuwe nummers. “Ze hebben alleen nog niet zoveel tekst, het draait meer om de sound. Maar we zullen zien.”

TXT: Edwin van Dalen

IMGS: Phil Sharp

De muzikale reis van Jamie Woon

Om binnen te komen bij de prestigieuze BRIT School, waar onder meer Adele en Amy Winehouse studeerden, zong de toen 16-jarige Woon namelijk het nummer ‘Almost Here’ van The Unbelievable Truth, de band waar Andy Yorke ooit zanger van was. “Toen werd ik toegelaten”, vertelt Woon, inmiddels 28.

De broers Thom en Andy Yorke hebben een grote rol gespeeld in het muzikale leven van Jamie Woon, zo groot zelfs dat zonder deze twee zangers zijn carrière wel eens heel anders had kunnen verlopen.

JAMIE WOON

JAMIE WOON



Online magazine door BlueBerry