NL #5 APR 2011

partyreport volvo snowbombing

partyreport volvo snowbombing

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

Benga en Artwork, samen twee derde van de dubstep-supergroep Magnetic Man, hebben langer dan dertig uur niet geslapen wanneer APE Magazine met ze praat in de zonnige tuin van het Strass Hotel, iets wat ze overigens ook niet van plan zijn gedurende de twaalf uren die volgen voordat ze het podium opstappen met derde groepslid Skream. Ze belichamen de gedachte achter het festival dat alweer elf jaar loopt: ‘s nachts feesten tot je erbij neervalt en overdag genieten van de zon tussen of op de bergen. “Het voelt anders”, geeft Benga als reden voor zijn terugkomst naar Volvo Snowbombing. “Het voelt alsof alle artiesten hier zijn om te feesten en lol te hebben. Iedereen komt hier en blijft vervolgens hangen.”

Engelsen

Wat betreft de meeste artiesten, en in ieder geval het grootste deel van het publiek, sloeg dat ‘iedereen’ op alleen maar Engelsen tijdens de eerste negen edities van het festival. Met de editie van 2009 is dat langzaam gaan veranderen, vertelt Snowbombing-oprichter Gareth Cooper ons op de eerste dag van het festival dit jaar. “In de laatste twee jaar zijn we van honderd procent naar tachtig procent gegaan”, zegt hij over het percentage Engelsen. “We hebben de nieuwe nationaliteiten die we willen zorgvuldig uitgekozen”, gaat hij verder. “Ik denk bijvoorbeeld, als ik het mag zeggen, dat de Fransen Snowbombing niet echt zullen begrijpen. Ik hoop dat ik niet racistisch overkom, maar je zal deze week zien hoe gek het eraan toe kan gaan en dat is niet voor iedereen weggelegd.”

“Het zijn een hoop Britse mensen die zich niet erg Brits gedragen”, zo luidt de visie van Fatboy Slim, de headliner die dit jaar het festival mag afsluiten. Hij zit op een terras op 1800 meter hoogte, met de zonovergoten pistes van Mayrhofen achter hem. “Het zou het recept voor een ramp kunnen zijn, mensen met gebroken benen en armen, dronken mensen op de pistes; met alcohol en een berg kan het goed fout gaan. Maar iedereen gaat er eigenlijk goed mee om.”

Hij kijkt over zijn schouder naar een plek met dansende mensen in de sneeuw, waar zo’n twintig minuten later de dj het origineel van Renegade Master zal draaien, een nummer dat bekend werd dankzij hem. “Het heeft die speciale festivalsfeer in zich, waarbij iedereen een beetje op elkaar let.” Dat is ook de reden dat Fatboy Slim, die overigens zelf dit jaar ook nog is wezen skiën, terug is gekomen na zijn eerste keer in 2010. “Het is een beetje als een bende”, besluit hij.

Voor dj/producer Michel de Hey was het dit jaar de eerste keer dat hij in aanraking kwam met die gekke bende, doordat hij benoemd werd als ambassadeur van Volvo Snowbombing in zijn thuisland Nederland. “Ik had al wel eens over het festival gelezen”, vertelt hij ons een paar uur voordat hij achter de draaitafels kruipt. “Maar toen ik dit jaar gevraagd werd ben ik even snel de line-up gaan bekijken en dacht ik ‘oh, dat is wel cool’. En het idee an sich, om vijf dagen lang een dorp tot een soort festival om te toveren, dat is iets wat ik wel eens van dichtbij wilde zien.”

Wintersporten vindt hij helemaal niks, zegt Michel zelf, maar hij begrijpt wel degelijk waarom de combinatie ieder jaar werkt voor zo’n 5000 Engelsen en waarom het voor Nederlanders en andere nieuwe nationaliteiten ook zou kunnen werken. “Zeker. Als je de juiste groep mensen vindt, waarom zou je hier dan niet een week gaan zitten?”

Gekte

Gekte, het is een woord dat waarschijnlijk verwerkt zit in het antwoord op die vraag en het komt naar voren in zo’n beetje ieder gesprek over Volvo Snowbombing. En gek wordt het zeker tijdens onze week op het festival, met mensen die compleet los gaan in de grootste zaal, Racket Club, wanneer de ludieke DJ Yoda plotseling het nummer van The A-Team draait, of als drum‘n bass-helden als Andy C en Pendulum van voor tot achter de zaal compleet slopen.

Maar ook kleinere zalen, waar dj’s als Agoria en Dixon geweldige sets draaien, krijgen een speciaal tintje wanneer gespierde gasten in tutu’s of een groep verkleed als spookjes met de enige echte Pac-Man achter zich de dansvloer betreden. Het klinkt te gek voor woorden, en dat is het ook. Maar tussen de muren van bergen rondom het Oostenrijkse plaatsje Mayrhofen valt het ineens op zijn plek. In ieder geval één keer per jaar dan.

Facts & figures

Volvo Snowbombing vindt plaats in het Oostenrijkse plaatsje Mayrhofen en duurt officieel vijf dagen, maar begint op zondagavond met een pre-party en als je wil kun je zaterdag al beginnen met een road-trip (“It’s not a rally!”) inclusief een nacht in Frankfurt om te slapen en feesten. Meer dan 100 dance-acts zijn gedurende de week te bekijken, verspreid over zo’n tien zalen, wat ongeveer 5000 mensen ieder jaar doen. De prijzen starten vanaf 335 euro voor een polsbandje en accommodatie, maar met dingen als liftpassen, de road-trip en duurdere hotels kun je het wederom zo gek maken als je zelf wil.

TXT: Edwin van Dalen

IMGS: Edwin van Dalen

Volvo Snowbombing: een gekke bende

“Ik ben hier nu drie keer geweest. De laatste keer dat ik hier was werd ik heel erg dronken en heb ik geprobeerd dat raam in te slaan”, zegt Benga wijzend naar de serre van het Strass Hotel in Mayrhofen. “Zonder dat het gelukt was liep ik weg, ging knock-out op straat, ben ik door een onbekende terug het hotel ingesleept, ben ik weer naar buiten gegaan, begon ik op te treden terwijl ik misselijk was, ging ik weer knock-out, stond ik op om nog een plaat te draaien en begon ik te crowdsurfen waarna ik over mezelf heen gekotst heb. Dus ik dacht, laat ik dat maar weer doen.” Wat Benga probeert te zeggen is: welkom op Volvo Snowbombing.

Van 4 tot en met 9 april ging het los in de Oostenrijkse bergen tijdens Volvo Snowbombing. APE Magazine trok naar Mayrhofen en dompelde zich onder in de jaarlijkse gekte.



Online magazine door BlueBerry