NL #5 APR 2011

column outblast

column outblast

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

Natuurlijk, social media berichtgeving over het dagelijkse leven als artiest met daar bij horende verhullende teksten, dat is leuk of minstens informatief te noemen. Nu is informatief natuurlijk een discussieerbaar ding, but you get the picture. Helaas is dat voor de doorgewinterde hard dance artiest niet voldoende. Het schijnt bij een aantal van mijn gewaardeerde collega’s noodzakelijk te zijn om melding te maken van elk complimentje, elk wissewasje en elke 'prestatie' tot in den treure te retweeten en via alle social mediakanalen aan de man te brengen. Mensen roepen dat je geweldig bent en het is duidelijk, dat moet ook de rest van de wereld weten! Daarbij word je als geïnteresseerd Twitter- en Facebookvolger tevens geïnformeerd over het feit dat deze geweldige hardstyle en hardcore artiesten de meest luxueuze en kostbare wijnen nuttigen, zij elk feest tot een hoogtepunt brengen, geen feest niet goed is en dat de aanschaf van de meest kostbare computer en studio apparatuur het grote discussiepunt van hun dag is. En dat alles in de publieke openheid: iedereen mag en vooral móet het weten. Het is zelfgenoegzaamheid in de meest pure vorm.

Het is een apart fenomeen binnen mijn geliefde vakgebied. In de dagelijkse omgang vind ik juist de 'harde' dance artiesten down to earth, recht voor z’n raap en niet bezig met de 'kijk mij nou' mentaliteit. Dát verwijten wij stoere harde dance mannen namelijk die gasten die privé jets vliegen naar hun gigs!?! Als we naar social media kijken lijkt het: hoe energieker de muziek, hoe fanatieker de pocherij online...

Ik blijf het vreemd vinden. Wat is toch die rare opzichtige ‘vergeet mij niet’-houding die zich bij 'ons' online uit? Is het onzekerheid, brute patserij of de eeuwigdurende instinctieve geldingsdrang?

Marc Outblast

p.s.

www.twitter.com/outblast

Voor alle updates van ’s werelds grootste en bekendste hardcore artiest

TXT: Marc Outblast

IMGS: Most Wanted archive.

OUTBLAST

Of de onwetende buitenwereld eens uit te leggen hoe de Nederlandse hardcore muziekindustrie buiten succesvol, ook een geweldig exportproduct is voor ons land. Nee, daar kies ik niet voor.

Ik ga een kritische noot tegen eigen gelederen spelen. Wat mij recentelijk is gaan interesseren (lees: irriteren) is een algemener en ook in onze scene sterk aanwezig fenomeen. Social media, en met name de opmerkelijke zelfverheerlijkende benadering van harde dance artiesten hiervan. Je verwacht dat ruige hardcore en hardstyle artiesten op een puur informatieve of stoere en confronterende manier de social media-weg bewandelen. Nee, alles behalve confronterend of stoer. Ik ben zelfs tot de verbazingwekkende conclusie gekomen dat er geen grotere ijdeltuiten en met zichzelf pronkende artiesten zijn dan een aantal binnen de harde dance divisie. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat mijn irritaties in eerste instantie door mijn eigen 'Tweets' werden veroorzaakt. Na het lezen van mijn eigen Twitterhistorie, wat op zich al twijfelachtig was te noemen, kwam ik tot een schokkende conclusie. De tweetende spiegel die ik mijzelf voorhield, vond ik alles behalve aantrekkelijk.

“Dat moet echt anders”, besefte ik mij.

GELDINGSDRANG

“Waar moet ik het in mijn eerste column voor APE Magazine in godsnaam over hebben?” vraag ik mij de afgelopen dagen af. Als Nederlandse hardcore artiest heb je al snel de neiging diepgewortelde irritaties in de negatieve mediaberichtgeving over onze geliefde muziekstroming in een ander daglicht te stellen.



Online magazine door BlueBerry