NL #4 MAR 2011

Anthony Rother

Anthony Rother

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

Hij is misschien niet meer zo radicaal als in zijn jonge jaren, Anthony Rother blijft een punker. Tegenwoordig in stijl vechtend voor 'zijn' electro, zijn zelfontworpen Datapunk sound die nog altijd even strak en relevant klinkt als jaren geleden. Vorig jaar nog dik scorend met album Popkiller 2, is de Frankfurtse dj/producer komende tijd weer veel aan het touren. In aanloop naar zijn gigs op ROCKIT, Free Your Mind Festival en ROCKIT Open Air zochten we hem op.

DATAPUNKER IN STIJL

EXTRA INFO

Nee, een zwaktebod was het niet, die release van Popkiller 2, het vervolg op die baanbrekende eerste editie uit 2004. Voor Anthony Rother kon het niet anders dan het in 2010 verschenen album deze titel mee te geven. “Het plan om een nieuw album uit te brengen was er al”, vertelt hij. “Toen ik ging denken wat voor concept het zou moeten zijn leek het me goed om inspiratie te halen uit Popkiller. Eén van de eerste songs die ik maakte was Disco Lights, en die gaf zo erg hetzelfde gevoel als bij Popkiller dat ik meteen wist, dit album moet deel 2 worden!”

Qua sfeer en sound kan er dus gesproken worden van een waardig vervolg. Verder is alles anders, aldus Rother, die in de tussenliggende jaren experimenteerde met ambient en volledig digitale muziek. Een doodzonde in de doorgaans volledig analoge wereld van Rother, maar de Duitser zoekt tegenwoordig het beste van beide werkwijzen.

“Dat is ook een groot verschil tussen beide Popkiller-albums. Bij de eerste maakte ik nog puristische electro. Ik had net mijn Datapunk sound ontdekt, het was een grote omschakeling met mijn eerdere producties. Nu is dat geluid volledig ontwikkeld. Nee, niet geperfectioneerd, de Datapunk sound is juist niet perfect, ik laat de electro viezig en bijna gebroken klinken. Het is meer productietechnisch dat alles nog beter klinkt, wat dat betreft wil ik altijd voorop blijven lopen.”

Niet verwonderlijk verandert de setup voor Rother's liveshows elke paar jaar. Ook in de studio houdt hij alles up to date, kijk hiervoor naar zijn podcast op Youtube, waar hij uitlegt hoe de track Mother tot stand kwam.

Met het succes van Popkiller 2 op zak (onlangs werd de plaat in een poll van Duits dancemagazine Raveline nog nummer 2 album van 2010 gestemd, vlak achter het album van Fritz Kalkbrenner), gaat Rother nu met frisse energie weer op tour. “Ik heb een nieuw management, waardoor ik niet meer zoveel zelf hoef te doen, maar me volledig kan focussen op het artiest zijn. Ik ben deze week dan ook alweer aan een nieuw album begonnen, al heb ik nog geen idee wat voor geluid er nu uit zal komen.”

“Misschien een typische Datapunk sound, de muziek kan ook ineens een heel andere invalshoek krijgen. Bij mij kan één seconde van experiment ineens een heel nieuw universum openen, haha! Het zal in ieder geval geen puristische danceplaat worden, ik wil meerdere dingen laten horen, zoals ik dat tegenwoordig ook in mijn dj-sets doe.”

Wat dat betreft is het een uitkomst hoe veelzijdig de hedendaagse electro is, vindt Rother, die de laatste jaren ook als dj te boeken is. “Ik kan dan heel melodieus draaien, niet zo puristisch als in mijn begindagen. Ik ben ook niet als die jonge kids die alleen maar agressie en power in hun sets willen stoppen.”

“In dat opzicht heb ik niet meer zulke radicale ideeën zoals ik die eind jaren 90 had. De agressie is er nog wel in mijn muziek, dat wil ik ook op mijn nieuwe album laten horen, maar ik heb niet meer zulke extreme standpunten over electro. Destijds wou ik daarvoor sterven, zoals ik dat in 2004 ook voelde met Datapunk. Dat fanatieke is nu minder; Datapunk is een unieke sound, het spreekt voor zichzelf -ik hoef het niet meer zo hard te pushen als vroeger. Hm, klinkt alsof ik echt ouder en wijzer ben geworden, haha!”

Anthony Rother doet zaterdag 5 maart een liveset op ROCKIT in de Westerunie, Amsterdam. Later dit jaar staat hij ook op het Free Your Mind festival (4 juni) en ROCKIT Open Air (30 juli).

TXT: Nico van der Plas — IMGS: Anthony Rother Archive



Online magazine door BlueBerry