NL #3 DEC 2010

Carl Craig

Carl Craig

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

EXTRA INFO

Zoals vele pioniers uit Detroit, houdt ook Carl Craig nog altijd een vinger aan de elektronische pols. Niet terugblikken op het verleden, maar gebruik maken van alles wat de moderne tijd je te bieden heeft. Zijn label Planet E bewijst dit al jaren, ook als producer blijft Craig een fenomeen. In aanloop naar het 20-jarige bestaan van Planet E sprak APE Magazine met hem.

Onlangs beleefde hij nog een sentimentele avond in Amsterdam, toen hij tijdens het Amsterdam Dance Event met Dubfire optrad in club AIR, hetzelfde pand waar ooit de legendarische club iT huisde. “Dat bracht wel oude herinneringen terug”, zegt Craig. “Ik was er sinds '93 niet meer geweest, zeer leuk om er op deze manier terug te keren. Het is ook een club waar ik me wel thuis voel; strak ingericht en muzikaal dik in orde.”

Nou heeft de Amerikaan ook wel een band met de stad zelf, in het bijzonder met de house- en technoscene alhier. Niet voor niets zagen we onlangs op Planet E de terugkeer van Hollands houselegende Dimitri, die met The Kick Off een einde maakte aan een langdurige sabbatical. “We kennen elkaar al heel lang. Hij was één van de eersten die mij en Detroit muziek in Nederland supporte, en is dat altijd blijven doen. En dat respect is wederzijds. Dus toen hij terugkeerde zat ik er natuurlijk bovenop; 'Dimitri is my boy!'”

“Ik zie ook in de rest van Amsterdam dat de connectie met Detroit en Chicago de laatste jaren nog sterker is geworden. Meer pure geluiden, in tegenstelling tot Amerika zelf, waar eigenlijk weinig van deze muziek wordt opgepikt. Het is zo'n groot land, maar op radio en tv is simpelweg geen plek voor techno. Het ontbreekt aan muzikale opvoeding, dat is bij jullie veel sterker. Ja, zeer ironisch, maar het is net als met de jazz; Amerika brengt veel legendes voort omdat hier gepionierd wordt, maar gaat slecht met ze om. In Europa zijn ze daar veel zuiniger op en krijgt ook elke nieuwe generatie de kans om die muziekhistorie te ontdekken.”

Jonge generatie

In dat opzicht probeert ook Carl Craig nu in eigen stad de jonge generatie te bereiken. “Gelukkig zijn er in Detroit nog altijd nieuwe gezichten, zoals bijvoorbeeld Kyle Hall, in mijn optiek echt een talent die ook de jeugd aanspreekt. Want dat is toch lastig; toen ik jong was pikte ik een hoop op van de radio, rond mijn 14e had ik de eerste signalen van technomuziek al gehoord en definieerde ik mijn muzieksmaak. Dat heb je tegenwoordig niet meer. Mensen in Detroit zijn ook niet rijk, ze zitten weinig op internet, dus horen weinig alternatieve elektronische dingen. Het is aan mij en mensen als Kyle Hall om daar voor te zorgen.”

En zo reizen Craig en Hall regelmatig langs scholen, in een poging de muzikale horizon van de jeugd iets te verbreden. “Een bewuste keuze”, zegt de nu 41-jarige Craig. “Ik zou ook kunnen proberen commercieel door te breken, zodat de muziek ook op de radio en MTV te horen is, maar liever laten we jongeren horen wat er tegenwoordig allemaal mogelijk is. Dus introduceren we ze met Protools en allerlei hardware, laten we ze de instrumenten en geluiden kennen. De volgende stap is dat ze dingen van Kyle of Planet E gaan luisteren, en dan verder op pad gaan.”

“En we leren elkaar dingen”, zegt hij over de samenwerking met Hall. “Er zit 22 jaar verschil tussen ons, maar ik wil niet een mentor zijn, de lessen zijn wederzijds. Ik bedoel, ik heb geleerd muziek op een analoge manier te maken, de 'kids' van tegenwoordig doen het anders, ze schrijven hun eigen regels. Ze kunnen Ableton fenomenaal laten klinken, daar leer ik weer van. Al heb ik gewoon álles in mijn studio, ik kan me niet beperken haha!”

Planet E

Los van zijn album Sessions van een paar jaar geleden, waarop Craig terugblikte op legendarische producties en remixes (zowel onder eigen naam en als Innerzone Orchestra en Paperclip People), is hij de persoon er niet naar om teveel in het verleden te hangen. De 20ste verjaardag van Planet E zal volgend jaar dan ook geen nostalgisch moment worden waarop alle oude projecten nog eens van stal worden gehaald. “Is wellicht een leuk idee, veel van de jazz en orkestrale tracks van vroeger terughalen, maar ik denk toch dat deze verjaardag zal draaien om het verder ontwikkelen van mijn geluid. Ik ben nogal een perfectionist, ik hoor dingen anders, een tijdje terug heb ik daarom besloten om veel in mijn studio te investeren. De technologie gaat verder, dat zette me aan het denken, waarom niet op zoek gaan naar het meest ideale geluid, beleven hoe het is om met de beste appartuur beschikbaar muziek te maken.”

“Los daarvan zullen we met het label natuurlijk wel een paar speciale dingen doen. Er komen meerdere releases aan, een paar gelijktijdige tours van onze artiesten en een paar interessante projecten. Maar oude releases in nieuwe versies, ik weet het niet. Eigenlijk is techno dat al, er zijn maar zoveel goeie ideeën. Het is net als met mode, er wordt altijd iets gerecycled, het wordt alleen nieuw als het voor verse oren wordt gespeeld. Ik denk dan; dit ken ik al, dit is niet nieuw. En zo hoort het ook te gaan, in het verleden deed ik dat ook. Ik heb altijd mijn invloeden verwerkt in de muziek die ik maakte, soms heel duidelijk, soms heel verdekt.”

“En dat blijf ik doen, zelfs nu. Ik bedoel, ik heb net een remix gedaan voor Ramadanman, een grote naam uit de dubstep-wereld. Daar kwam ik terecht door releases op Souljazz Records, waardoor ik weer impulsen uit een heel andere muzikale hoek kreeg. En dat is belangrijk, nieuwe connecties blijven maken, zo blijf je ook als 41-jarige artiest nog volledig fris en authentiek.”

TXT: Nico van der Plas – IMGS: Timothy Saccenti

DETROIT-PIONIER HOUDT BLIK VOORUIT



Online magazine door BlueBerry