NL #2 NOV 2010

ADE panel reports

ADE panel reports

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

Being Authentic

Zaterdag 23-10

Felix Meritis

Q&A with...

Jeff Mills

Zaterdag 23-10

Felix Meritis

Label Life; Publishing & Live

Vrijdag 22-10

The Dylan Hotel

Genius or Suicide?

Doing Business in

the Digital Dance

Environment

Vrijdag 22-10

The Dylan Hotel

Finding the Tribes / Habbo Hotel

Vrijdag 22-10

The Dylan Hotel

Genius or Suicide? Doing Business in

the Digital Dance Environment

Vrijdag 22-10, The Dylan Hotel

Zaken doen in het digitale tijdperk is niet eenvoudig. “Zeker niet als platenmaatschappijen weigeren hun muziek op een legale manier online aan te bieden”, vindt Denis Doeland van Dancetunes.

Dat de muziekindustrie aan hevige veranderingen onderhevig is, zoveel is duidelijk. Het is de vraag hoe de industrie daarmee omgaat. Artiesten halen te weinig inkomsten uit hun albumverkopen. De laatste jaren mikken ze dan ook op hun shows en de merchandise daaromheen. Platen releasen in eigen beheer is ook een mogelijkheid, maar zonder de pr-machine van (grote) labels is dat ook een onbegonnen zaak.

Streamen is het devies. Tenminste, als we de heren achter de websites Dancetunes en 22Tracks (Gilles de Smit) moeten geloven. Dat is geen gekke gedachte, want de muzieksites lopen als een geoliede machine. En beide doen dat met een totaal ander business model. De Smit: “Zodra het woord ‘internet’ valt in de muziekindustrie gaan alle deuren op slot en worden vragen gesteld over het al dan niet illegale karakter. De hoge bonzen die erover gaan, breken hun brein over hoe ze geld kunnen verdienen aan de immens grote gemeenschap die (online) met muziek bezig is.”

Volgens Doeland is het simpel. “Als jij je muziek niet beschikbaar stelt aan legale online diensten gaan mensen op zoek naar illegale alternatieven. Mensen zijn bereid om te betalen voor online content. Zelfs voor illegale content!” De grootste sta-in-de-weg zijn de server providers volgens De Smit: “Zij maken reclame voor hun eigen diensten met slogans als ‘All the music you want!’ En ze verdienen er grof geld aan.”

Ook het snel groeiende Spotify komt aan bod. Doeland ergert zich aan het feit dat steeds meer tracks ‘grijs worden’ en daardoor niet meer afspeelbaar zijn. “Labels halen hun content terug, omdat ze er niet genoeg geld aan verdienen. Nee! Als je het helemaal weg haalt, dan verdien je helemáál niets.”

Maatschappijen moeten af van het cd-model. Vindt ook De Smit: “Als je in de winkel een cd koopt, dan betaal je één keer en kun je de liedjes 15.000 keer beluisteren zonder dat iemand er nog iets aan verdient. Met streaming verdienen ze pér luisterbeurt. Het wordt tijd dat mensen zich dat gaan realiseren.”

TXT: Nick Klaessens — IMG: Aico Lind

Finding the Tribes / Habbo Hotel

Vrijdag 22-10, The Dylan Hotel

Een ‘tribal group’ is tot op zekere hoogte vergelijkbaar met een subcultuur of jeugdbeweging. De laatstgenoemde keert zich tegen de gevestigde orde, wordt sterk bepaald door politieke issues, heeft een eigen ideologie en is vaak gekoppeld aan een specifieke muziekstroming. Denk bijvoorbeeld aan de hippies in de jaren 60. Echter, tijden veranderen. In ‘Finding the Tribes’ wordt er over tribes anno 2010 gediscussieerd: wat zijn hun belangrijkste aspecten en wat zijn de manieren om met tribes in contact te komen?

Tribes, zoals we die tegenwoordig kennen, verschillen alleen al van de politiek gemotiveerde subculturen uit de vorige eeuw door het ontbreken van politieke issues. Het behoren tot een subcultuur gaf iemand een bepaalde identiteit én het betekende ook dat je naar specifieke muziek luisterde. Tribes zijn nog net zo belangrijk als voorheen, alleen zijn het er veel meer en zijn de redenen anders: geen politieke issues, maar het gevoel ergens bij te horen is essentieel.

Mode, stijl en muziek zijn belangrijke aspecten van ‘tribalism’. Wat betreft de muziek is men nu veel opener voor veel meer verschillende soorten en genres. En het is vooral dit laatste dat al snel de discussie onder de panelleden bepaalt.

De openheid voor veel soorten muziek zorgt ervoor dat labels veel flexibeler kunnen zijn wat betreft hetgeen ze uitbrengen: de fanbase kan zich makkelijk met verschillende soorten muziek identificeren en accepteert dus veel meer. Verschillende stijlen sluiten elkaar niet langer uit: ‘iemand die naar techhouse luistert slikt ook een drum ‘n’ bass plaat – als het maar kwaliteit is.’

Uiteraard is het internet een belangrijke speler in de vorming van tribes, het vinden van tribes én het opbouwen en onderhouden van een fanbase. Social media zijn essentieel en het panel is kritisch over de wijze waarop die moeten worden ingezet.

Don Diablo, die veel gebruikt maakt van Twitter, stelt: “Social media moeten worden gebruikt om een bepaalde omgeving te creëren, een ‘inside perspective’ van wie je bent. Maar dan wel alleen relevante informatie, welke artiesten en tracks je goed vindt, waar je aan werkt etc. Niet wat je die avond gaat eten of zulk soort onzin.”

Het meest spectaculaire onderdeel van dit panel is de uitleg van Mark Stockx over Habbo Hotel (www.habbo.nl) en de hoe dit virtuele hotel voor artiesten mogelijkheden biedt om met jongeren – tieners in dit geval, in de leeftijdsgroep van 10-18 jaar – in contact te komen. Habbo is een virtueel hotel waar een karakter kan worden aangemaakt, een zelf ontworpen poppetje (een ‘Habbo’), die contact maakt met andere Habbo-bezoekers. Met wereldwijd meer dan 178 miljoen geregistreerden, is Habbo Hotel een unieke virtuele plaats voor teenagers om muziek uit te wisselen en erover te discussiëren. Voor artiesten is het een plaats om direct met (een grote groep) teenagers in contact te komen. Lady Gaga, bijvoorbeeld, heeft er haar eigen avatar.

Direct wordt de mogelijkheid gesignaleerd om via dit kanaal muziek te verkopen, om deze groep jongeren bij te brengen dat muziek geen goed is dat vanzelfsprekend gratis gedownload kan worden. Maar, de items die in Habbo Hotel aangeschaft kunnen worden (spulletjes om je eigen kamer in te richten bijvoorbeeld), staan wat betreft hun prijsniveau niet in verhouding tot wat er doorgaans voor het downloaden van een track moet worden betaald. De panelleden geven echter aan dat hier wel wat geregeld zou moeten kunnen worden – ze herkennen de mogelijkheden die Habbo Hotel te bieden heeft. “If you can sell a virtual chair, you can sell music,” aldus Alexander Waldron.

TXT: Paulien Oldenhave — IMGS: Jeroen Jansen

Label Life; Publishing & Live

Vrijdag 22-10, The Dylan Hotel

Hoe belangrijk zijn labels nog? Is muziek tegenwoordig niet meer dan een promo tool en draait alles om de liveshow, in dat geval heb je meer nodig dan een platenlabel, maar een bedrijf dat in alles voorziet. Tja, waar moet je je als artiest nu op richten?

Publishing

“Iedereen is uniek, heeft zijn eigen eisen en ideeën over de toekomst. Daar moet je in meegaan”, aldus Jonas Wikstrom van Universal Music Sweden, ondermeer werkend met Swedish House Mafia en John Dahlbäck. “Op deze manier kun je duurzame deals sluiten, al draait het bij ons wel om de muziek. We managen 'songwriting careers', niet 'artist careers'.”

Maykel Piron van Armada Music vertelt hoe zijn bedrijf de problemen in de muziekbranche hierdoor iets voor wist te blijven. “Vlak voordat de industrie instortte, hebben wij een catalogus opgebouwd die zich sterk richt op de digitale kant. We hadden als één van de eersten een deal met iTunes, ondertussen gaat 40 procent van onze verkoop via dit kanaal. Dat heeft ons helpen groeien waardoor we artiesten nu wereldwijd promoten. Erg belangrijk, want met de muziek zelf verdien je niet veel, zeker niet digitaal, het gaat om het complete plaatje.”

Onvermijdelijk onderdeel van het gesprek is natuurlijk de 360-deal, oftewel hoe een bedrijf niet alleen de muziek, maar ook de merchandise en live-inkomsten voor zijn rekening neemt. Dat betekent vooruit betalen en dus een risico, maar voor zowel artiest als label kan het interessant zijn. Wikstrom: “Als je zeker weet dat je het geïnvesteerde geld terug gaat verdienen is het zeker interessant.”

Het uitbrengen van muziek zal er niet door veranderen, aldus Piron. “Het werk is hetzelfde, alleen de promotie- en distributiekanalen zijn veranderd. Voor de rest gaat het nog steeds om het vinden van talenten, daar heb je nog steeds de kennis van een label voor nodig.”

Live

Het tweede deel van deze discussie gaat hier op verder. Want hoe belangrijk is het voor een label dat de artiest het ook in het livecircuit goed doet. Zeer belangrijk, zo blijkt uit de opmerking van Mark Doyle (Hed Kandi): “Een label moet zijn break even halen om de artiest live te kunnen promoten. Zie een cd of een 12inch maar als een soort flyer voor een evenement.”

Met die gedachte worden ook de Hed Kandi-feesten neergezet. Zonder grote namen, maar puur draaiend op het evenement, het merk zelf. “Grote namen zijn te dominant, mensen komen voor de naam van het feest, de sfeer die het vertegenwoordigt.”

Muziek lijkt dus ondergeschikt en nauwelijks nog winstgevend, ongetwijfeld als gevolg van het illegale downloaden. Desondanks wordt er nog hard aan gewerkt om dit te voorkomen, zoals Mark de Laat van Linkbusters vertelt. “Wij halen voor veel labels met succes allerlei links naar illegale muziek van het web. Kijk, dat iemand met zijn iPhone een opname ergens maakt, dat is geen probleem, die kwaliteit is nog niet hoog genoeg om problemen op te leveren. Maar als er bij bekende dj's op hoge kwaliteit sets, en nummers uit hun sets, worden opgenomen, zorgen wij dat deze downloadlinks zo snel mogelijk verdwijnen.”

Ondertussen heeft Linkbusters, dat een jaar geleden is gestart, al een miljoen zogenaamde 'removal requests' gedaan, waar zo'n 98 procent van is ingewilligd. Al blijft het moeilijk de torrents, nieuwsgroepen en sites als Rapidshare aan te pakken. Toch is het belangrijk werk, aldus De Laat, illegale opnames kunnen een label veel geld kosten. “Er is het voorbeeld van een U2-concert, dat door meerdere mensen met HD-camera's werd gefilmd, met iemand met een HD-recorder in het midden van de zaal, die zo het hele concert opnamen.Dat werd ver voor de officiële release online uitgebracht, werkelijk ongelofelijk!”

Zo blijkt, niet alleen de muziek, maar ook de live-ervaring ligt onder vuur. Waar het naartoe gaat met labels is nog altijd de vraag; 360-deals zijn verleidelijk, maar kunnen een artiest onder druk zetten en een label financieel risico brengen, zeker als illegale downloads blijven bestaan.

De dancescene is inmiddels op verschillende terreinen verdeeld over een oude, ondergrondse scene, los van regels waar alles moet kunnen, inclusief piraterij, tegenover een moderne, commerciële bovenlaag die simpelweg geld moet verdienen om in leven te blijven. De waarheid ligt waarschijnlijk ergens in het midden, al blijft de kerntaak van labels altijd overeind: goede muziek signaleren. Het digitale tijdperk zal ze simpelweg tot creatievere werkwijzen dwingen.

TXT: Nico van der Plas — IMG: Aico Lind

Q&A with...Jeff Mills

Zaterdag 23-10, Felix Meritis

In gesprek met Detroit-held Jeff Mills over ondermeer Underground Resistance en zijn Axis-label. Het wordt een persconferentie waarin Mills, zeker in het eerste deel van het gesprek met interviewer Gary Smith, erg diep op zaken ingaat, soms zelfs zo diep dat je even de draad kwijt bent.

Duidelijk is dat Mills erg veel nadenkt over muziek, vooral over vernieuwing binnen de elektronische muziekbranche. Constant is de man in zijn studio op zoek naar nieuwe elementen die hij kan toepassen in zijn muziek.

In het tweede deel van het gesprek mag de zaal zijn of haar vragen stellen en dan komen er een aantal zaken met minder diepgang aan bod; zo staat Mills altijd zo sober achter de draaitafels omdat hem geleerd is dat hij afstand moet nemen van de zaal tijdens zijn set, hij heeft immers de totale (muzikale) controle over de zaal.

Daarnaast breekt hij een lans voor artiesten die vernieuwend bezig zijn, laat hij weten dat de dj-charts onbelangrijk zijn omdat een nummer 1-dj niet bestaat en laat hij tenslotte weten dat hij, ondanks dat vele artiesten hem geïnspireerd hebben, geen samenwerkingen aangaat omdat dat concessies doet aan zijn muziek en dat wilt hij niet.

Conclusie: een interessant mens, Jeff Mills, maar ook iemand die het vrij moeilijk zal hebben met zichzelf door zijn opstelling ten aanzien van vernieuwing.

TXT: Colin Kraan — IMG: Jeroen Jansen

Being Authentic

Zaterdag 23-10, Felix Meritis

Welke artiesten zijn tegenwoordig authentiek? En wanneer ben je eigenlijk authentiek?

Die vraag moet beantwoord worden in de Felix Meritis tijdens een interessant debat waarin vertegenwoordigers uit de commerciële mainstream-hoek het gesprek aangaan met onafhankelijke artiesten uit de undergroundscene.

Tommie Sunshine zit het gesprek voor en al snel staat men recht tegenover elkaar in het debat. Dit komt vooral door de starre opstelling van Dave Clarke die niet is gekomen om een kopje rooibosthee te drinken met de andere gesprekspartners. Rake uitspraken als ‘David Guetta moet opgehangen worden voor wat hij doet’, ‘Een deurbeleid hanteren bij een club of feest is fascistisch’ en ‘De Verenigde Staten moet je als markt niet serieus nemen omdat ze een cultuurissue hebben, anders had je Jimmy Hendrix niet gemist’ zorgen voor leuke gesprekken.

Vooral Duncan Stutterheim, de baas van ID&T, kan zich niet vinden in de woorden van Clarke. Waar Stutterheim een evenement als Sensation White (dresscode wit) en club RoXY (waar het deurbeleid heel streng was) als authentiek ziet, zien Clarke en consorten dit toch niet helemaal zo.

Clarke gaat zelfs nog verder als Jonty Skrufff zegt dat je authentieker kunt zijn als je veel geld hebt; ‘onzin’, zegt hij, ‘het is een keuze, ik had in mijn vroege carrière geen geld en toch ging ik niet draaien op commerciële feesten’. Zeer interessant, en zelfs na het debat staan Stutterheim en Clarke nog enige tijd met elkaar te discussiëren naast het podium. Een debat dat je niet had mogen missen.

TXT: Colin Kraan — IMG: Mike Breeuwer



Online magazine door BlueBerry