NL #2 NOV 2010

ADE panel reports

ADE panel reports

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

Behind the Scenes: Plastikman Live

Vrijdag 22-10

Felix Meritis

Club Crisis: What Crisis?

Donderdag 21-10

The Dylan Hotel

Focus on India

Donderdag 21-10

Felix Meritis

It's the concept, stupid!

Donderdag 21-10

Felix Meritis

Amsterdam Dance Debat

Woensdag 20-10

Felix Meritis

Amsterdam Dance Debat

Woensdag 20-10, Felix Meritis

Als opener van het Amsterdam Dance Event is er op woensdagavond een heus Dance Debat, georganiseerd door Amsterdams kersverse nachtburgemeester Isis van der Wel. Met haar ervaring in het nachtleven als dj (100%) Isis en met haar label All is One en boekingsbureau Magma lijkt ze de aangewezen persoon hiervoor. Afgaande op wat deze avond ter tafel wordt gebracht heeft ze nog een hoop werk te doen.

Niet alleen op het ADE, maar ongeveer elk weekend wordt wel bewezen dat Amsterdam op uitgaansgebied één van de Europese topsteden is. “Zoveel feesten op zo'n klein oppervlak, met elk weekend meerdere grote dj's die hier op bezoek zijn”, zegt Gert van Veen (oud-journalist, thans programmeur Studio 80, maar met dance-act Quazar ook ooit aan de wieg van de Nederlandse housescene). “Maar tegelijk is er geen gemeente die dat inziet. Sterker nog, we worden als vervelende kinderen behandeld.”

Een opvatting die wordt ondersteund door andere panelleden als Dylan Hermelijn (aka 2000 and One), Olaf Boswijk (mede-eigenaar Trouw, voorheen 11) en Marnix Bal (Loveland). “Ik heb dit jaar nog een negatief advies gekregen voor een festival omdat er op een vorig feest een paar keer drugs was gebruikt”, zegt Bal, gevolgd door Boswijk, die maanden moest wachten tot hij een vergunning kreeg om Trouw te openen. “De eerste maand moest ik bovendien nog om drie uur 's nachts sluiten! Er zijn simpelweg te veel regels en te weinig mensen bij de gemeente die begrijpen hoe het nachtleven in elkaar steekt.”

Bekende woorden. Een gemeente die alleen maar denkt in drugsgebruikende jongeren in plaats van een volwassen nachtcultuur die vele toeristen naar de stad trekt. “De angst regeert”, aldus Bal, alvorens het gesprek komt op onderwerpen als het terrasbeleid, naïeve politie en gemeentepersoneel en (het gebrek aan) vrije openingstijden. “Dat is toch om te huilen”, zegt Boswijk. “In steden als Utrecht en Groningen heb je vrije openingstijden, terwijl dat in Amsterdam Oost onmogelijk is. We zijn in Amsterdam voorlopers op creatief gebied, maar hebben geen gemeente die dit begrijpt.”

Iedereen lijkt het hier mee eens, waardoor het eigenlijk ontbreekt aan een werkelijk debat. De bijeenkomst is eerder nachtburgemeester Isis die de stand van zaken polst bij de smaakmakers van de stad. De aanwezigheid van een gemeentelijke afgezant had wellicht de discussie kunnen verhelderen alsook verlevendigen.

“De vrijheid is hier de laatste jaren teruggedrongen”, zegt ze. “Daarom moet er snel iets worden gedaan, zoals bijvoorbeeld het vrijgeven van de openingstijden en de vele obstakels wegnemen bij het verkrijgen van vergunningen. Anders verdwijnt de spontaniteit in de stad, iets waar het Amsterdamse nachtleven het juist van moet hebben.”

Oftewel, er is nog veel werk te verrichten voor de nachtburgemeester, dát is iets wat deze avond wel duidelijk wordt.

TXT: Nico van der Plas — IMG: Mike Breeuwer

It's the concept, stupid!

Donderdag, 21-10, Felix Meritis

De kracht van een concept, een merk, logo of reputatie, dat is de insteek van deze discussie. En hoe bewaak je je merk, is het wel iets om te koesteren, of gooi je hiermee je eigen ruiten in. Ach, een 'merk' hoeft geen vies woord te zijn, alles draait om kwaliteit.

Dat zegt ook James Barton, oprichter van Cream, ongetwijfeld één van de sterkste merken in de dancescene. “Toch is onze populariteit gebaseerd op ons product”, zegt hij. “Daar hebben we bewust voor gekozen, zelfs toen ons logo enorm bekend werd. We hebben altijd gedacht, zolang de feesten goed zijn, wordt het merk vanzelf ook meer waard.”

Toch hielp het logo een flinke hand, erkent Barton. “De bedenker ervan is nu een bekende ontwerper in Engeland en wil eigenlijk niet met de eer strijken. Die zegt dat het erom gaat wat het bedrijf ermee heeft gedaan, alleen daardoor is het logo zo'n succes geworden. Wij hebben het in de jaren 90 wel erg nadrukkelijk neergezet, dat doen we nu subtieler. Er is meer balans, net als bijvoorbeeld bij Apple, waar je een goeie verhouding tussen logo en product hebt.”

Oftewel, zolang een logo het bedrijf niet gaat overschaduwen in populariteit ben je goed bezig. Rajko Bozic van het Exit Festival in Servië is het daarmee eens. “Wij zijn ook wel een beetje bang voor deze 'branding religion'. Ik denk dat het er vooral om draait dat je een eerlijk verhaal vertelt, dan krijg je vanzelf iets goeds ervoor terug.”

Michael Hekking, Brand Director bij ID&T's Sensation, gaat daar iets verder in. “Je kunt met een merk ook evolueren, het nieuwe richtingen op sturen. Het merk is niet een logo of een bepaald soort muziek, het gaat om de ervaring die mensen eraan verbinden. Dat zie je bij Sensation, waar de muziek is veranderd, maar de intense ervaring van het evenement nog altijd overeind staat.”

Bozic: “Of een Glastonbury, dat verandert ook constant, zowel muzikaal als met area's. Het gaat niet om één formule, het gaat om meegaan met het publiek. En dat daar weleens fouten bij worden gemaakt, dat kan gebeuren, daar moet je niet bang voor zijn.”

Hekking: “Burning Man is ook een goed voorbeeld. Mensen wíllen hier zelfs meehelpen omdat het feest een eerlijke uitstraling heeft. Dat is belangrijk, open blijven naar het publiek en consistent kwaliteit blijven leveren.”

En niet teveel profiteurs op je kar laten springen, zo blijkt wanneer de discussie op sponsoring komt. Bozic: “Alleen als het past. Ik bedoel, sommige merken zouden het liefst hun logo op het voorhoofd van alle bezoekers stempelen, haha! Wij willen het subtiel; wél bij bepaalde podia, maar alleen als het past bij de muzikale programmering. En niet bij het hoofdpodium, die blijft van ons.”

Hekking: “Het kan zelfs een aanvulling zijn, mits je het goed doet. Als een automerk op Sensation aanwezig wil zijn, moet je niet midden op het feest ineens die auto presenteren, een fout die we in '04 hebben gemaakt, maar 'm voor of na het feest, wanneer mensen bezig zijn met autorijden, tonen. Kijk het is wel nodig, die sponsoring, we huren comlete stadions, geven grote shows, het geld moet ergens vandaan komen, maar je moet verantwoordelijk omgaan met sponsoring. We willen ook een positieve boodschap uitstralen en in dat plaatje moet het allemaal passen.”

En de toekomst? “Verwachtingen blijven overtreffen”, zegt Hekking. “Kwaliteit blijven leveren”, zegt Barton. “De line-up staat voorop, maar ook de organisatie en hoe schoon de wc's zijn. Je moet simpelweg kijken wat het publiek wil, en iets meer geven. Ik ben van de muziek, voor mij gaat het simpelweg om het neerzetten van een goede show. En Cream zal dat altijd blijven doen, zelfs als ik er niet meer ben. Of een sterk merk ooit kan stoppen? Ik denk het niet, op een gegeven moment is een concept zo alomtegenwoordig, dan zou het hele bedrijf moeten stoppen -dat zal niet snel gebeuren.”

TXT: Nico van der Plas — IMG: Mike Breeuwer

Club Crisis: What Crisis?

Donderdag 21-10, The Dylan Hotel

Dit debat spitst zich voornamelijk toe op de vraag wat de status is van de hedendaagse clubcultuur wereldwijd. Enerzijds sluiten er namelijk wekelijks zes clubs in Groot-Brittannië, anderzijds worden er nieuwe markten aangeboord, zoals India.

Gespreksleiders Jonty Skrufff en Kurosh Nasseri proberen er een interessant debat van te maken en sturen het gesprek van het ene naar het andere, aan de clubcrisis verwante, onderwerp. Zo komt de grote clubcrisis in Groot-Brittannië langs en wordt er veel tijd besteed aan 360-deals (deals waarbij clubs of platenlabels investeren in een artiest, maar daarbij ook vaak het grootste deel van de koers bepalen die de artiest moet varen).

Interessant bij dit laatste onderwerp is dat managers Joel Zimmerman (William Morris Endeavor Entertainment) en Gladys Pizarro (Launch Entertainment Inc.) eigenlijk behoorlijk recht tegenover de artiesten staan (in dit geval vertegenwoordigd door Nederlandse dj Lucien Foort). Tot een echte discussie komt het helaas niet, vooral ook omdat Pizarro al snel iets terugkrabbelt en zegt dat ze weliswaar aan 360-deals doet, maar dat de artiest desondanks mag bepalen met wie hij werkt.

Voorts wordt in het debat ingegaan op het nut van platenlabels (die volgens Zimmerman zeker wel nuttig zijn, zonder label werken is alleen interessant voor reeds gevestigde namen), de toekomst van analoge magazines, de nieuwe opkomende scenes in Azië en de opkomst van decadente feesten (zoals een feest in de Playboy Mansion, waar Tiësto zal draaien en waar bezoekers een paar duizend dollar moeten betalen om binnen te komen), die in een tijd van crisis eigenlijk not done zouden moeten zijn.

Ook daar stelt Zimmerman zich als de keiharde zakenman op door te stellen dat als er ergens een markt voor is, dat je daar dan niet over moet zeuren. Verder komen natuurlijk ook onderwerpen als de kosten voor veiligheid en politie en de (te hoge) vergoedingen voor de dj’s aan bod.

Maar het interessantste komt toch aan het einde als een toch wel geërgerde clubeigenares zich druk maakt over hetgeen gezegd wordt. Zij stelt dat het heel leuk is dat er 360-deals worden gemaakt tussen deze en gene, maar dat de clubs er weinig aan hebben, die zitten vaak alleen maar met hoge kosten opgescheept en moeten hun tent maar zien vol te krijgen. Dan blijkt ook hoe hard deze dj-wereld is geworden; zowel Lucien Foort als de platenbazen wuiven de frustratie van de clubeigenares een beetje weg, waarna deze vrouw, nog geërgerder dan ze al was, wegloopt.

TXT: Colin Kraan — IMG: Mike Breeuwer

Focus on India

Donderdag 21-10, Felix Meritis

India, het land van Bollywoodfilms en raga-muziek. Slechts 3% van de geconsumeerde muziek is er afkomstig uit het buitenland – dat lijkt een verwaarloosbaar percentage. Echter, wie bedenkt dat India meer dan een miljard inwoners telt, realiseert zich snel dat de relatief jonge, zich snel ontwikkelende dancescene wel degelijk een potentiële én lucratieve markt kan zijn.

Hoe ziet deze markt er uit, waar liggen de mogelijkheden en hoe kan deze markt het best betreden worden? Deze vragen staan centraal tijdens dit panel. Van meet af aan wordt door de sprekers duidelijk gemaakt dat de dancescene in India anders is dan die in Europa. Clubavonden ingevuld met (inter)nationale dj’s zijn er bijvoorbeeld veel minder frequent.

In India is Bollywoodfilmmuziek ongekend populair en bepaalt dan ook grotendeels de programmering van clubs. Maar, zo benadrukt Nikhil Chanapa, MTV-presentator en organisator van het Sunburn Festival, een nationale dancescene is sterk in ontwikkeling en er is ruimte voor internationaal talent.

Topdj’s als Armin van Buren draaien in toenemende mate in India. Maar waar liggen de mogelijkheden voor getalenteerde minder bekende artiesten? Partnerships aangaan met Indiase dj’s en promotors is volgens de sprekers dé manier om de Indiase scene binnen te treden. Een andere manier is sponsoring. Net als in andere landen ontdekken ‘brands’ dat elektronische muziek een goede manier is om de Indiase jongerencultuur te bereiken. Ook voor remixers en producers kan de Indiase dancescene een interessante markt zijn. Vrijwel alle soundtracks van Bollywoodfilms worden geremixt en hier ligt een mogelijke ingang voor getalenteerde buitenlandse producers.

De sprekers benadrukken keer op keer dat iedereen die actief wil worden binnen de Indiase dancescene, er verstandig aan doet om zich vooraf goed te laten informeren om misverstanden, teleurstellingen en mogelijke oplichting te voorkomen. ‘Do your homework’ luidt meermaals het devies.

De dancescene in India is nog jong en sterk in ontwikkeling – een unieke markt volgens Nikhil Chanapa. Chanapa heeft zelf een heldere visie wat betreft de toekomst van de Indiase dancescene: India is zo’n groot land en heeft zo’n enorm inwonertal, dat het mogelijk moet zijn om een levendige, nationale scene te ontwikkelen. Natuurlijk willen Indiase dj’s optreden in het buitenland, maar de scene in India moet zo sterk worden dat ze ook graag in eigen land spelen. En, een grote en levendige scene biedt meer dan voldoende ruimte voor talent uit het buitenland.

Het debat geeft de indruk dat het niet makkelijk zal zijn om voet aan de grond te krijgen in de Indiase scene – alles gaat daar nu eenmaal heel anders en de scene is nog volop in ontwikkeling. Maar, de panelleden maken duidelijk dat talent uit het buitenland meer dan welkom is. Voor iedere dj/producer die op zoek is naar avontuur, is India ’the place to be’. Maar, vergeet niet je huiswerk te doen!

Om een idee te krijgen van de Indiase dancescene, check www.submerge.in.

TXT: Paulien Oldenhave — IMG: Aico Lind

Behind the Scenes: Plastikman Live

Vrijdag 22-10, Felix Meritis

In een openhartige en bij vlagen hilarische presentatie vertellen Richie Hawtin en Jarrett Smith (Derivative) over de lange weg die is afgelegd om een project als Plastikman Live anno 2009-2010 te kunnen realiseren.

In een afgeladen en verwachtingsvol F5 van het Felix Meritus, nemen Richie Hawtin en Jarrett Smith, de mede-ontwikkelaar van TouchDesigner (de sofware die Plastikman Live mogelijk maakt), hun plaats op het podium in. Aanvankelijk, zo vertelt Hawtin, hadden ze een wat meer technisch verhaal over het project in gedachten, maar uiteindelijk werd besloten om te vertellen over de geschiedenis van en de ideeën achter Plastikman Live. “De visie achter Plastikman Live, en zelfs Kontakt,” begint Hawtin, “was een audiovisuele show te creëren die gestuurd werd door één persoon op het podium, om een hele krachtige coherente beleving te hebben.”

Dit idee heeft een langere geschiedenis dan velen wellicht denken en Hawtin neemt de aanwezigen mee terug naar de begintijd van zijn carrière, naar de tijd van de ‘Plastikman parties’ in de VS. Coherentie tussen geluid, beeld en licht is altijd belangrijk geweest voor Hawtin, maar alleen de juiste samenhang tussen deze aspecten kan een totaalervaring tot stand brengen. Destijds was de juiste samenhang vaak ver te zoeken omdat er vooraf geen overleg was tussen de betreffende partijen. Dus, de vj werd weggestuurd en Hawtin verzocht de lichtman enkel een strobo in te zetten. Zonder de belemmering van niet-passend licht en beeld “voelde ik me vrij om mijn ding te doen,” vertelt Hawtin, “en in zekere zin ging dit ook over het hebben van controle over de omgeving.”

De Plastikman-feesten die werden gegeven in Toronto, werden steevast bezocht door ‘the old guy with the weird purple box’ die Hawtin na ieder feest lastigviel met ideeën omtrent live-visuals en animatie (in de paarse koffer zat de Ferrari onder de computers). Hawtin wilde er toen echter nog niets van weten: “ik had nog nooit iemand ontmoet die werkelijk begreep wat audio en visuals kunnen doen als ze gecombineerd worden.”

Deze man, Greg van het bedrijf Side Effects, destijds de baas van Jarrett Smith, begreep dit wel degelijk, zo leerde Hawtin later. Eind jaren 90 werkten ze voor het eerst samen aan een korte videoclip en kort daarna volgden ook live-visuals bij een optreden. Hieruit vloeide het eerste idee voor Plastikman Live voort, waar beeld en geluid volledig geïntegreerd zijn. Maar, zo vertelt Hawtin: “we kregen het niet voor elkaar, het was teveel technologie, het was te duur en niemand wilde helpen met de financiering van het project.”

Dus, ieder ging zijns weegs. In het jaar 2000 startte Greg samen met Jarrett Smith en een andere programmeur van Side Effects een nieuw bedrijf. Ze wilden ‘film effect engines’ ook real-time kunnen gebruiken én combineren met muziek – één systeem dus voor muziek en beeld.

Aan de zijde van Hawtin kwam het welbekende softwareprogramma Ableton Live in beeld. In 2004 staken de heren de koppen bij elkaar: het Canadese festival MUTEK had Hawtin gevraagd dit jaar iets heel speciaals te doen. Toeval wil dat het MUTEK dat jaar op Hawtins verjaardag plaatsvond – nog meer reden tot iets speciaals. De vroege versie van TouchDesigner en Ableton Live werden samengebracht voor het Plastikman Live project, speciaal voor MUTEK.

Een getoonde video geeft het publiek op hilarische wijze inzage in het zes maanden durende stressvolle en moeilijke proces om de Plastikman Live show in 2004 te realiseren. Hoewel MUTEK zeker geen fiasco was, “we hadden geweldige momenten, maar daartussen ook heel erg zware en moeilijke,” was het optreden niet wat iedereen had verwacht en gehoopt. “Ik was nog niet klaar voor dat systeem. Het was als een 747 klaar om te vliegen - ik kon ‘m alleen nog niet besturen,” zegt Hawtin eerlijk.

Teleurgesteld en ontgoocheld ging iedereen weer zijn eigen weg. Tot 2009: Etienne de Crécy’s Kubus met live 3D visuals maakt grote indruk op Hawtin en zijn vaste vj’er Ali Demirel. Plastikman Live komt weer in beeld, de koppen worden weer bij elkaar gestoken, ditmaal leidend tot een – en dat is zacht uitgedrukt – succesvol eindresultaat. De technologie werkt: Hawtin, omringd door semitransparante LED-gordijnen (‘the cage’) heeft tijdens de show volledige controle over de muziek én het beeld. Plastikmantracks en visuals zijn gekoppeld (een ‘integrated circuit’), de muziek wordt door Hawtin real-time gemanipuleerd en deze manipulaties worden door de software vertaald naar het beeld. “Het moeilijkste was om ervoor te zorgen dat de overgangen tussen de tracks smooth zijn, dat alles met elkaar versmelt,” aldus Jarrett Smith.

Plastikman Live is continu in ontwikkeling; voor iedere show worden er veranderingen en verbeteringen aangebracht. Het is een gecompliceerd systeem en bovendien zijn minstens tien mensen nodig om een show te kunnen laten plaatsvinden. Als toegift geven Hawtin en Smith nog kort uitleg over het systeem, en voorzien dit real-time van audiovisuele voorbeelden.

Hawtin en Smith vertellen ontspannen en openhartig over hun weg naar Plastikman Live 2009-2010. Ze zijn eerlijk over de moeilijkheden, de teleurstellingen en tegenslagen die deze weg hebben bepaald en trots op waar ze nu zijn, op wat ze hebben bereikt. En ze zullen het systeem blijven ontwikkelen. Hawtin: “We hebben de 747, we kunnen ermee vliegen, maar nu willen we loops gaan maken. We willen dieper en duisterder, we zullen zien waar het ons brengt.”

Ze verzekeren iedereen dat het systeem snel beschikbaar wordt voor iedereen die geïnteresseerd is en het gebruiken wil. “We zijn nieuwsgierig naar wat anderen ermee kunnen bereiken!”

TXT: Paulien Oldenhave — IMG: Jeroen Jansen

Het zal niemand ontgaan zijn. Van 20 tot en met 24 oktober vond het Amsterdam Dance Event plaats in onze hoofdstad. Naast alle talloze feesten die door de hele stad werden gehouden was er ook veel te beleven op het conferentiegedeelte van het evenement, dat hoofdzakelijk werd gehouden in de Felix Meritis en het Dylan Hotel. Een korte impressie.



Online magazine door BlueBerry