NL #2 NOV 2010

Album recensies

Album recensies

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

VA – DJ Kicks, mixed by Apparat

Apparat heeft geen introductie meer nodig. Samen met Modeselektor vormde deze Berlijnse producer al de indrukwekkende live-act Moderat en ook samenwerkingen met Bpitch-baas Ellen Allien zijn hem niet vreemd. DJ Kicks is een mixtape van Apparat, met tracks van hemzelf, maar ook van de nieuwste- en rising stars. Wanneer de mix begint met Apparat’s eigen trippy nummer Circles, zou je gaan denken dat het een loungemix wordt. Maar melodieuze nummers worden deze set afgewisseld met breaks, dubby sounds en uptempo electro beats. Apparat neemt ons mee in een rollercoaster, met loopings, maar ook met steile hellingen naar bovenop vanwaar vervolgens weer gemakkelijk afgebouwd kan worden. Onder andere Joy Orbison, Ramadanman, Four Tet, Pantha Du Prince, Ripperton (aanrader!) en Patrice Bäumel zijn zowat de bekendste namen op de tracklist. Maar ook Harrowdown Hill van Thom Yorke en Moth van Burial + Four Tet passen in het zweverige plaatje. De diversiteit van tracks maakt het extra moeilijk om een genre op dit geniaal gemixte album te plakken. Apparat leidt ons rond de meest uiteenlopende stijlen en sounds die de elektronische scene vandaag de dag kleuren, niet te missen!

TXT: Kwinten Lambrecht

Superpitcher – Kilimanjaro

Het was lang wachten op dit tweede album van Superpitcher. Niet dat de Duitse, als Aksel Schaufler geboren producer stil heeft gezeten sinds zijn debuut Here Comes Love uit 2004. Als één van de grote namen van het gerenommeerde Kompakt-label uit Keulen bleef hij eigenzinnige, met pop en jazz verweven techno maken, om in 2007 ook met Kompakt-baas Michael Mayer een indrukwekkend sterk album onder de naam Supermayer uit te brengen. Nu is er dan Kilimanjaro, een plaat waarop Superpitcher klinkt als zichzelf, maar tegelijk ook nieuwe paden bewandelt. Gebleven zijn de droge, onderkoelde vocalen van Schaufler en de poppy invalshoeken. Een dubby track als Voodoo, het door psychedelische gitaarriffs gedragen Rabbits In A Hurry of de new wave-invloeden op Give Me My Heart Back maken van dit album echter veel meer dan een danceplaat. Het zijn welkome, goed gedoseerde afwisselingen, aangevuld met ijzersterke Superpitcher technopop als Country Boy, Black Magic en Joanna. Mooi album die bij elke luisterbeurt beter lijkt te worden.

TXT: Nico van der Plas

Goose – Synrise

De Vlaamse electrorockers Goose komen na het succes van debuutplaat Bring It On nu eindelijk op de proppen met hun langverwachte tweede album. Samenvattend is de cd energieker dan een sixpack Red Bulls tezamen! De eerste track Synrise, in samenwerking met Peaches, start alvast erg hoopgevend! Leuke uptempo tunes begeleiden het woohoo gezang van Peaches. Can’t Stop Me Now klinkt ook erg rauw en wordt onderbouwd met de origineelste synths en tegelijk ravende gitaarsounds. Ook bij After hoor je dat de hele song gemaakt is met originele sounds. After is heel wat minder uptempo, maar daarom niet minder hard! As Good As It Gets is zonder twijfel een meezinger… Om toch even wat stoom af te blazen spelen de Belgische wonderboys Hunt, in de stijl die zowaar lijkt op de liedjes van TV On The Radio. Na de hit Word wordt de stijl ietwat anders en krijgen we te maken met 80’s influenced tracks. Bij het horen van Bend en In Cars & Staring waan je jezelf weer bij een optreden van New Order of zelfs The Pet Shop Boys. De mannen van Goose hebben een perfect vervolg kunnen breien aan hun eerdere successen. De live tour wordt zonder twijfel weer voorzien worden van de nodige adrenaline. By the way, heel erg mooi artwork op de album cover!

TXT: Kwinten Lambrecht

Masomenos – Balloons

Ze runnen een totaal eigenzinnig bedrijf, Frans echtpaar Adrien de Maublanc en Joan Costes. Vanuit hun (alleen op afspraak te bezoeken) winkeltje in Parijs werken ze aan visuele kunstwerken, vormgeving en populaire beeldcultuur samenvoegend, ondertussen ook muziek producerend (Adrien) en dj-gigs spelend (Joan). Zo heeft dit duo al sinds 2006 een internationaal publiek opgebouwd en runt het een succesvol label met eigen producties. Je kunt op www.welcometomasomenos.com hun website kijken, maar het valt ook aan te raden hun deze week verschenen debuutalbum Balloons te beluisteren. Een indrukwekkend, als dj-set gepresenteerde, verzameling housey minimaltracks, diep beginnend, langzaam opbouwend naar een track als Coco Classico waar je door spannende claps wordt begeleid naar een waanzinnig stukje klassieke muziek. Om vervolgens de groove moddervet weer te laten terugkeren, het Franse echtpaar laat op Balloons vooral horen dat minimal niet saai hoeft te zijn, maar nog altijd warm en vooral dik pompend kan klinken, getuige tracks als Moody Moon, Chili Con Chanme, 8 Ball, Amor Amores en het soulvolle slotstuk Lil'M. Degenen die bekend zijn met hun eerdere (kleurig geïlustreerde) releases weten wat te verwachten op dit album, maar zullen dan nog omver worden geblazen. Voor alle andere minimal, techhouse, deephouse en technofreaks, stap in de voetsporen van fans als Ricardo Villalobos, Raresh en dOP en dompel je onder in de wereld van Masomenos!

TXT: Nico van der Plas

Sander Kleinenberg – 5K

Ergens in de jaren 90 bracht Sander Kleinenberg al eens zijn debuutalbum uit, maar volgens hemzelf toonde deze plaat hem niet volledig zoals hij was. Dat kostte wat jaren, waarin de Hollandse superster zich ontwikkelde, zowel muzikaal, alsook met zijn unieke vj-technieken tijdens zijn sets. Nu is er 5K, een vrije vertaling van zijn initialen, en een album dat barst van ambitie. Want Kleinenberg heeft vele noten op zijn zang, en wilt die allemaal laten horen. Van jaren 80 electro naar hedendaagse hiphop, van moderne house sounds naar vakkundig in elkaar gestoken popsongs -alle facetten van muziekdier Kleinenberg zijn vertegenwoordigd. Vanaf de opening van 5K, met de catchy hiphop van This Love en de door Jamie Cullum (!) ingezongen elektronische pop van Remember When, is al duidelijk dat hier iets bijzonders moet worden neergezet. De koele 80's electro van Follow Me volgt, een subtiele pas op de plaats, even later ingekopt door de met Kraak & Smaak geproduceerde danstrack The Journey, onmiddellijk gevolgd door de op dansvloeren reeds succesvolle single M.A.N.I.A.C. En dan is de plaat nog maar halverwege; dikke synthlijnen krijgen de overhand, de intensiteit neemt toe met dansplaten als Disko Riot, This Is Our Dub en Chemically, om uiteindelijk te worden bekroond met het introverte slotakkoord Wish I Said, gezongen door onze eigen Miss Montreal. Een voor Kleinenberg gevoelige song, geschreven voor zijn moeder, zoals ook de rest van het album vol staat met persoonlijke kanttekeningen. Samen met zijn keuze voor een gevarieerd en kleurrijk klankenpalet maakt het van 5K een debuut dat pas echt volwaardig mag worden genoemd.

TXT: Nico van der Plas

VA – Sven Väth in the Mix; The Sound of the Eleventh Season

Sven Väth's jaarlijkse terugblik op zijn Ibiza-seizoen mag er ook ditmaal wezen. Zoals gebruikelijk mixt het Cocoon-opperhoofd twee cd's aan elkaar, de eerste vaak gedomineerd door stevige, grote zalen electrotechno, de tweede meer in de stijl van de beruchte Cocoon afters waar vooral minimal en stijlvolle techhouse te horen is. Aanvankelijk lijkt Väth hier iets van af te wijken door CD 1 broeierig te openen met tracks van ondermeer Ruede Hagelstein, Koze en Chateau Flight, om via mooi melodieuze techno van Till Krüger (Wrong Shirt!) langzaam meer clubby geluiden in de mix te brengen. En dan gaat de Frankfurtse zonnekoning ook meteen los, met donkere techno van Speedy J en flink zagende electrotechno van ondermeer Soul Center en MMM (met de 'love it or hate it' track Nous Somme MMM). Iets minder gewelddadig gaat er op CD 2 aan toe, het welbekende minimal/deep-techhouse gedeelte van dit jaarlijkse mixalbum. Kortgezegd is deze mix een feest voor de liefhebber; met tracks van bijvoorbeeld DJ Koze, Solomun, Johnny D, Kabale und Liebe, Martin Buttrich en natuurlijk de geweldige Boris Werner-remix van Tom Trago's Lost In The Streets Of NY. Kortom, onmisbaar voor de techno catalogus, dit dubbelalbum, dat onderstreept hoe interessant en veelzijdig het muzikale jaar 2010 wel niet was.

TXT: Nico van der Plas



Online magazine door BlueBerry