NL #1 OKT 2010

Column Armin van Buuren

Column Armin van Buuren

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

EXTRA INFO

ARMIN VAN BUUREN

NOSTALGIE

Soms mis ik de geur van vinyl, maar het gevoel is er nog. Soms mis ik het donderdaggevoel als de nieuwe import kwam. Ik mis de ietwat afwijzende blik van de dj naast me in de winkel, die ook zijn stapel stond te beluisteren. Ik mis mijn bloedende nagelriemen van de nieuwe platenhoezen, die sneden als messen in je handen. Ik mis de eigenaar van de platenzaak die steevast een gratis gekregen white label aan mij verkocht voor het volle pond, toen 17,95 gulden. Maar je deed het, want white labels waren cool. En diezelfde eigenaar die altijd een betere plaat opzette dan alle platen die hij mij in de stapel had gegeven. Ik hoorde hem door mijn koptelefoon en kreeg kippenvel. Maar van die plaat was altijd maar één exemplaar en de plaat zou voorlopig nog niet uitkomen. Diezelfde eigenaar moest het weekend draaien, dus ik mocht de plaat ook niet hebben. Shit. Ik mis het trotse gevoel van een eigen vakje achter de toonbank, waar de laatste releases in werden gezet. Ik mis het luisteren naar een overstuurd tapeje van Rave Radio en dan 's middags hopen dat de nieuwe Work of Fresh Fruit-release er al was. Zo was het echt.

           Ja, alles is wel anders nu, maar het gevoel is er nog. Ik heb het nooit een bezwaar gevonden om met een tas vinyl te sjouwen, maar het rondzingen van de naald in de zaal mis ik als kiespijn. Ik hield van de grote gekleurde platenhoezen, maar haatte een kras op mijn plaat. Een of andere luchtvaartmaatschappij die je koffer weer eens kwijt was, maar de blijdschap als ik hem dan weer terug had....

           De tijden zijn anders, maar het gevoel is er nog. Dancemuziek is nu van het internet, of je wilt of niet. Beatport, Dancetunes, iTunes, forums, Trance.nu, Tranceaddict, Partyflock, di.fm, of zelfs p2p. De hele wereld luistert mee en heeft een mening. Dat is echt een verschil. Wat eerst alleen in Nederland gebeurde, gebeurt nu van Kazachstan tot Argentinië. "Why are so many DJ's Dutch?" Omdat wij dit al jaren doen. Elektronische dansmuziek zit in het Hollandse bloed. Stiekem ben ik trots op al die Nederlandse dj's op vliegvelden.

           Oude opnamen van radioshows als Krapuul de Lux, For Those Who Like To Groove of Lazerline geven mij het fijne gevoel van nostalgie. Dat was het begin. En het gevoel is er nog, diep in mij. Platen als Stardancer, the House of God, of Pullover. Toen er nog geen verschil was tussen mellow of gabber. Geen house, techno of trance. We dansten allemaal op dezelfde beat. Kippenvel als ik naar school reed, walkman op 10.

            Het gevoel is er nog steeds, en nog steeds even sterk. Maar we zijn verder. En gelukkig maar. Veel hits die er nu zijn, bouwen voort op dat oude gevoel. Of het nu van een USB-stick, laptop of vinyl komt, het maakt eigenlijk niet uit. House is a feeling. A state of trance. Nog steeds. And I love it.

– Armin

IMG: Krijn van Noordwijk



Online magazine door BlueBerry