NL #1 OKT 2010

Album recensies

Album recensies

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

VA – Roger Sanchez presents Release Yourself, 10th Anniversary

Om het tienjarig bestaan van zijn Release Yourself-concept te vieren, trakteert Roger Sanchez de houseliefhebbers op heel wat lekkers. Als ode aan ‘The White Isle’ brengt de S-man een Release Yourself 10th Anniversary Edition uit. En wat wordt er zoal uit de hoed getoverd? De meest exclusieve tracks! De compilatie start alvast feestelijk met de Blacktron remix van Roger Sanchez’ eigen hit 2GETHER. Maar ook Prok & Fitch vs. Tod Terry, een heerlijke remix van Saeed Younan voor Baggi Begovic, Thomas Gold, Rene Amesz en Hardwell zitten verwerkt in deze verjaardagseditie. Het feest druipt er vanaf en zonder je het goed beseft waan je je op Ibiza. De vocalen en de heerlijke synth tunes doen naar de zomer snakken. Met deze klappers, die samen met Roger Sanchez de house-geschiedenis maakten, is de toekomst van house nog érg lang verzekerd!

TXT: Kwinten Lambrecht

Armin van Buuren – Mirage

Na driemaal tot nummer één dj van de wereld te zijn uitgeroepen en het succes van zijn vorige album Imagine, lijkt alles wat Armin van Buuren aanraakt in goud te veranderen. En dus voert de Leidse artiest op vierde plaat Mirage hier en daar wat experimentjes uit, al blijft zijn kenmerkende trance-geluid, warme en extatische synthesizer melodieën gecombineerd met poppy vocalen, nog altijd uitermate aanwezig. De titeltrack mag echter gerust een nieuwe stap worden genoemd; voorafgegaan door de klassieke zang van Susana op Desiderium 207 ontvouwt zich een ogenschijnlijk typische trancer, om halverwege met ruige grunge-gitaren te worden onderbroken. Orkestrale trance met gitaren, Van Buuren komt er mee weg. Zeker als daarna een gelikte vocal tranceplaat als This Light Between Us voorbij komt, gevolgd door de hit met discoprinses Sophie Ellis-Bextor, Not Giving Up On Love. Een verrassende start, die later op het album een vervolg krijgt, bijvoorbeeld met de ontspannen popsong Feels So Good, het melancholieke, met Guy Chambers geschreven Virtual Friend en het meeslepende slotstuk Youtopia. Van Buuren bewijst wederom een uitstekend songschrijver te zijn, maar wisselt dit af met bekender klinkende tranceklappers als clubhit Full Focus, Coming Home en Orbion. Hoogtepunten voor de liefhebber van stevige trance, de neutrale luisteraar zal zich bij eerdergenoemde popsongs meer op zijn gemak voelen. Maar Van Buuren blijft een dj, onderstreept hij met dit album, eentje die grenzen wil overschrijden, maar niet ten koste van alles.

TXT: Nico van der Plas

VA – Intuition Sessions 2 Rio de Janeiro, mixed by Menno de Jong

Vernoemd naar zijn maandelijkse radioshow/podcast, brengt dj Menno de Jong nu het langverwachte tweede deel van zijn mixserie Intuition Sessions. En zoals de ondertitel al doet vermoeden, start de Nederlander hier met een exotisch, of in ieder geval warm sfeertje. CD 1 opent bijvoorbeeld met zwoele, trancey house van ondermeer Guy J, Museartic en Shane Halcon om langzaam aan kracht te winnen. Met tracks van DBN & Neon Stereo, Boom Jinx & Andrew Bayer, Jerome Sydenham en Menno de Jong zelf (die deze eerste set afsluit met het melodieuze Sunset In Rio) krijg je trance in verschillende gedaanten; van invloeden uit de techno tot meer toegankelijke pop. CD 2 gaat verder waar deel 1 eindigt, iets meer uptempo, iets meer climaxen zoekend met tracks van ondermeer Mike Mikhjian & John Caza, Nic Chagall, Rank 1 & Wippenberg, Mark Knight & Funkagenda, Orjan, Ferry Corsten en M.I.K.E. Zo verkent Menno de Jong de meest actuele trance en bewijst hoe gevarieerd deze kan klinken; van ontspannen luistermuziek naar groots en meeslepend.

TXT: Nico van der Plas

VA – Flamingo Nights Vol. 2: New York mixed by Funkerman

Oh! Het is weer zomer! Althans dat doet deze lekker zwoele compilatie CD van Funkerman ons vermoeden. De co-eigenaar (samen met Raf Jansen en Fedde Le Grand) van het Flamingo Recordings label haalt alle opzwepende zomerbeats nogmaals uit de kast. De set begint diep met een track van The Funk Ensemble, maar al gauw wordt een versnellinkje hoger geschakeld met Whole Life van Oxia. Hierna passeren enkel de vetste techhouse- en housetracks de revue. Waaronder tracks en remixes van Noir, Umek, Firebeatz en Soul Conspiracy. Ook de remix van Funkerman’s hitje Unconditional Love van Firebeatz wordt keurig gemixt. De compilatie wordt afgesloten met een wel heel diepe track van X-Press 2, Down The Whole… Een beter einde kan niet!

TXT: Kwinten Lambrecht

VA – Dr Lektroluv, live at Lowlands Festival

Het vierde mixalbum van Dr Lektroluv alweer, ditmaal opgenomen op het Lowlands Festival, augustus 2010. En het is een energieke dj-set, vol adrenaline. De tracks zijn strak aan elkaar gemixt, maar op een bekende Dr Lektroluv-wijze, met razend snelle overgangen tussen de nummers. Ruim een uur lang wordt je overweldigd door harde bassen, scheurende electro riffs en synths! Voeg het geschreeuw van het publiek hier aan toe en het lijkt alsof je (weer) vooraan staat op Lowlands. Er is een lading Lektroluv-artiesten te vinden op de tracklist, inclusief The Subs, Gtronic, Mumbai Science en Mightyfools. Maar ook de meest recente track van Sound Of Stereo, getiteld Helium, zal door je speakers blazen. Verder draait de dokter tracks van bekende artiesten als Etienne de Crécy, Boys Noize, Erol Alkan en Shinichi Osawa, samen met rijzende ster Paul ‘Yeach Techno’ Chambers. Het is geen album om ontspannen naar te luisteren tijdens een kopje thee. Nee, draai 'm wanneer de broodnodige partyvibes door je bloed stromen, dan komt ie tot zijn recht.

TXT: Kwinten Lambrecht

Aeroplane –

We Can't Fly

Het is een solo act geworden, maar dat zal Aeroplane niet stoppen. Zeker met de release van dit debuutalbum lijkt Vito De Luca verzekert van een veelbelovende toekomst, We Can't Fly is namelijk een uitdagende, maar zeker niet te weerstane plaat, vol disco, electro en house in een popjasje. Van de dubby grooves van het titelnummer naar de vocoders van Superstar, het naar Pink Floyd's The Wall knipogende London Bridge tot de opzwepende vocal house van I Don't Feel -na het eerste deel van de plaat heb je al een veelvoud aan muziekstijlen voorbij horen komen. En dat is de kracht van Aeroplane zoals dat ook in zijn dj-sets te horen is. Ogenschijnlijk kitscherige synthesizers en gitaren, vaak recht uit de jaren 80 getrokken, worden gecombineerd met gedurfde beats en grooves uit de 21e eeuw. Een track als The Point Of No Return balanceert op het randje van het betamelijke, Good Riddance en Fish In The Sky zijn heerlijke pop, clubhit Caramellas en My Enemy zijn simpelweg geniaal. Het geluid is echter eigenzinnig, dus: love it or hate it, een middenweg lijkt er niet met Aeroplane.

TXT: Nico van der Plas



Online magazine door BlueBerry