NL #12 OKT 2011

Electric Zoo

Electric Zoo

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

De bus uitstappend in 125th street, het weelderige gras van Randal’s Island betredend wordt al gauw duidelijk dat je hier thuis bent. Festivalliefhebbers uit alle hoeken van de wereld wachten geduldig in de rij, gekleed in uitdagende kledij, fluorescerende kleuren en een aantal nooit eerder geziene dierenkostuums.

De eerste act die echt de toon voor het weekend zet is Sunnery James & Ryan Marciano. Na het zien van hun middagset tijdens het Ultra Music Festival in Miami behoorde een grote opkomst niet per definitie tot de verwachting. Tot grote verbazing is de tent in rap tempo gevuld met zwetende, dansende en schreeuwende mensen.

Een andere act die zich bij de verrassingen schaart is Rusko. Zijn ongelofelijk energieke set gevuld met onuitgebracht materiaal laat het publiek bewegen als nooit tevoren. Gedurende zijn hele set betoveren zijn gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal de menigte. Later die avond tweet hij dat hij zijn enkel tijdens zijn set geblesseerd heeft. Wij hopen op een spoedig herstel.

Euforisch gevoel

Over het algemeen is de vrijdag redelijk kalm vergeleken met de andere dagen, maar daar komt gauw verandering in als Moby achter de draaitafels plaatsneemt. Bij de mainstage wordt het drukker en snel wordt duidelijk dat - of je Moby ooit gezien hebt of niet – hij altijd garant staat voor kwaliteit, ongeacht zijn staat van dienst in de scene. Iedere vocale track initieert een trancey en euforisch gevoel, totdat Moby’s vuist door de lucht vliegt, de bass valt en iedereen deze tot op het bot voelt.

Moby sluit af met zijn handelsmerk, een eenvoudige en versnellende baslijn die de herhalende ‘Ooh Yeah’ vocalen steeds sneller aanspreekt. Terwijl Moby langzaam begint te rijzen houdt het einde van de achtbaanrit de handen gedurende drie minuten in de lucht, totdat hij, staand boven de Pioneer mixers, beide vuisten schuddend boven zijn hoofd heeft. Als de plaat bij het einde is aangekomen, springt Moby van de stage en zwaait het publiek uit zijn thuisstad uit, terwijl zij zijn naam al zingend blijven herhalen.

Maximal Crazy

Denkend dat de meest memorabele sets van de dag de revue al gepasseerd hebben, wacht het publiek op Tiësto’s entree. Als de eerste geluiden uit de speakers barsten, wordt het glashelder dat iemand de volumeknop flink aangedraaid heeft. Tiësto begint al vroeg in de set te vlammen met klassiekers als Escape Me en Come On, voordat hij eindigt met een van de meest memorabele momenten van het weekend. Terwijl de muziek afremt en weer verder opbouwt, pakt Tiesto de microfoon om het publiek te bedanken. Niet echt begrijpend wat ons te wachten staat, applaudisseert en schreeuwt iedereen. Hij kondigt zijn nieuwe track aan en voor de nacht eindigt wil hij dat iedereen “Maximal Crazy” doet. Op dat moment valt de plaat in een snel en beukend refrein terwijl de confetti als witte regen uit de lucht valt, rook in de lucht geschoten wordt en de handen zich ver boven het hoofd bevinden.

Vroeg op de dag

De zaterdag begint met een ogenschijnlijk dubbel aantal mensen ten opzichte van de vrijdag. Sander van Doorn bewijst een echte artiest te zijn, vooral omdat hij met een trance achtergrond het Amerikaanse volk vroeg op de dag laat schreeuwen en in beweging weet te krijgen. De meeste mensen verlaten de mainstage na zijn set en eigenlijk moeten we in de gaten hebben dat er iets staat te gebeuren.

John Digweed’s electro beats worden verlaten en omgeruild voor de Red Bull tent, waar Porter draait. De tent puilt uit van het volk, het is ongekend. De negentienjarige Porter Robinson is van ver af zichtbaar, zwetend en bewegend op de beats boven de hoofden van veel te veel mensen en noodgedwongen moeten we buiten de tent genieten van gedempte baslijnen en melodieën. Porter heeft volgend jaar echt een grotere stage nodig.

Dirty house ontmoet haunted house

Als het licht in duisternis verandert op de derde dag, is de tijd rijp voor de 24-jarige housesensatie Afrojack om de mainstage te rocken. De Nederlander raakt het publiek met zijn typische harde stijl en geeft zijn eigen creatieve interpretatie aan knallers als Knas, Riverside, Prutataaa en meer.

Zijn sets hebben slechts twee persoonlijkheden: hard en harder. Zijn energie en zijn mixvaardigheden houden de handen echter gedurende de hele set in de lucht. Zijn mashup van Alesso en Ingrosso’s nieuwe, aanstekelijke single Calling en Louder Than Words is een enorme hit bij het publiek. Hij heeft zelfs een plaat die hij beweert voltooid te hebben tijdens de vlucht naar New York, vers en speciaal voor Zoo. De track klinkt als een ontmoeting tussen dirty house en haunted house.

Memorabele afsluiting

Dit weekend laat ons zien dat New York prima geschikt is voor een eersteklas elektronisch muziekfestival, het is dan ook gepast dat de nummer 1 dj van de wereld het evenement op de laatste avond van een historische driedaagse afsluit. Randall’s Island wordt verlicht door camera’s en telefoontjes als Armin van Buuren plaatsneemt achter de draaitafels. Na een korte stilte barst het publiek los als de eerste synth-stukjes van Emery en Wallbridge’s Mansion uit de speakers rollen.

Zijn set bestaat uit deugdelijke trance, gevoed door niet aflatende tempo's, krachtige synth-melodieën en prachtige zang. Leon Bolier’s Vengeance Vengeance bootleg en Eric Prydz' Personal Jesus remix laten het publiek springen, terwijl Dennis Sheperd en Cold Blue’s Fallen Angel ons kippenvel geven. Armin neemt de trancefamilie mee op een wereldreis op deze laatste avond en sluit daarmee een memorabel en energiek Labor Day Weekend in New York City af. Reikhalzend kijken we nu al uit naar Electric Zoo volgend jaar.

TXT: Christian DiPietrantonio & Nick Morrow

IMGs; Electric Zoo Archive

New York’s meest populaire driedaagse elektronische muziekfestival tijdens het Labor Day weekend heeft levens veranderd. Ondanks dat Electric Zoo nog steeds in de kinderschoenen staat, kan het zich absoluut meten met de besten, aangezien fans van 51 staten en 102 landen samenkwamen om te genieten van de meest populaire en meest underground house muziek van de planeet. Van de line-up tot het personeel tot de locatie en de verkopers, in alles werd duidelijk dat Made Event van wanten weet als het gaat om de organisatie van een muziekfestival.

Partyreport

Electric Zoo

Witte regen, rook en kippenvel



Online magazine door BlueBerry