NL #12 OKT 2011

Martyn

Martyn

Deze pagina heeft Flash en javascript nodig.

Download gratis de nieuwste Flash Player !

Download Adobe Flash Player

Martijn Deijkers, zoals Martyns echte naam luidt, is even thuis tussen twee gigs door. Thuis is Washington DC. Zijn album Ghost People staat dan net een paar dagen in de Luisterpaal van 3voor12. Het heeft wat meer richting dan debuut Great Lengths en daardoor meer eigenheid. De dubstep is niet weg, maar is wel wat meer naar de achtergrond verdrongen door Detroit techno en house. En los van dat het geweldig klinkt, is het daarom misschien juist gek dat Ghost People niet op Martyns eigen 3024 gereleaset wordt maar op het Brainfeeder van Flying Lotus. Genoeg gespreksstof om even te skypen met Washington. De verbinding is echter niet fantastisch. Van de andere kant klinkt bromstem waar zelfs Chewbacca uit Star Wars zich twee keer voor aan zijn kop zou krabben.

Jezus man, je klinkt als Spaceape.

“Hah-ha-a, d-t sch—t n—t –cht –p. W-cht, -k st—r j- m—n g-w-n- n-mm-r.”

Oké, dit is mobiel, dus laten we met de deur in huis vallen.

“Haha oké, ik al snel praten.”

Het lijkt alsof je je sound gevonden hebt op Ghost People. Great Lengths was voor ons gevoel meer een showcase van wat je allemaal in je mars hebt.

“Zo kun je het wel stellen ja. Op een eerste album wil je altijd laten zien wat je kan en wat je sound en stijl zijn. Na Great Lengths heb ik een jaar lang niks aan nieuw werk gedaan. Ten eerste omdat ik over de hele wereld draaide, maar ook omdat ik niet wist voor mezelf welke richting ik op wilde. Ik ben heel erg van het floor-to-floor, waardoor nieuwe muziek naar de achtergrond schoof. Maar uiteindelijk heeft dat hele floor-to-floor me richting deze plaat gebracht. Ik maakte tracks die makkelijk in mijn sets te passen waren.”

Ghost People is dus niet voor niks zo dansvloervriendelijk.

“Dubstep is inmiddels erg groot geworden, maar ook heel erg van vorm veranderd. De ontwikkelingen gaan snel, en de sound verandert mee. Dubstep is nu anders dan wat het in 2008 was.”

Je leven is misschien ook iets rustiger nu. Twee jaar geleden was je net naar Amerika verhuisd en had je gedoe met je visum.

“Het reizen is nog steeds een wekelijks terugkerend ding, maar inderdaad, nu heb ik wel wat meer ruimte voor focus. Ik heb nu ook een studio op kunnen bouwen. Voor Great Lengths was ik natuurlijk net verhuisd en had ik amper apparatuur omdat ik dat voor het grootste deel achter moest laten in Nederland. Great Lengths was daardoor redelijk software gebaseerd. Je hoort nu ook echt dat-ie weer wat voller is die studio.”

Je lp is verschenen bij Brainfeeder, een van de vetste labels van dit moment. Je draait wel eens op hun feestjes en Steven Ellison (Flying Lotus) ken je goed, maar een plaat uitbrengen op zijn label is net een stapje verder.

“Ik ken hem al een paar jaar en hij gebruikt veel van mij in zijn live sets. Hij heeft altijd mijn muziek gesupport. Het is een leuke club mensen met allemaal aparte persoonlijkheden en een heel eigen geluid. Brainfeeder is niet alleen FlyLo, maar een bolwerk van mensen met een individuele stijl. Op die manier pas ik er makkelijk tussen, omdat ik toch wel een bepaalde sound vertegenwoordig. Het is een sound met veel crossovers naar andere muziek. Een andere – en misschien wel voornamere – reden dat ik de plaat bij hem uitbreng, is het werk dat er gaat zitten in promotie. Dat heb ik voor Great Lengths zelf gedaan. Omdat je het naar een hoger plan wil brengen, is de stap naar een groter label snel gemaakt. En dan het liefst bij Brainfeeder, want die mensen ken ik goed en van hen krijg ik het vertrouwen om te maken wat ik wil. Er is me nooit verteld dat ik een instrumentaal hiphopalbum moet maken.”

Kun je eens kort de filosofie achter Brainfeeder typeren?

“Flying Lotus is zelf natuurlijk de belangrijkste. Alle muziek waar hij achter staat en waarvan hij vindt dat anderen dat moeten horen, dat komt op het label. Eenvoudige filosofie. Maar wat interessant is, is dat hij uit een instrumentale hiphophoek komt. Zeg maar J. Dilla en DJ Shadow. Dat eigen geluid is enorm geëvolueerd. Als je nu een live set van FlyLo meemaakt, hoor je weinig Dilla. En zo is het ook met het label. Het is niet voor niks dat Mr. Oizo er iets uitbracht en Austin Peralta, dat is een echte jazzelpee. En laatst Thundercat, ook weer heel iets anders.”

Dat was er eentje voor de eindejaarslijstjes.

“Ja, en dat is het geinige. Mensen die Flying Lotus volgen, staan open voor al die andere shit. Nieuwe geluiden. Heel veel hardcore FlyLo-fans luisteren nu naar Ghost People. Bijzonder. Was het op een techno-label uitgekomen, dan hadden ze ‘m niet opgepikt.”

Maakt het nog wat uit dat Washington zo ver van Los Angeles (thuisbasis Brainfeeder, red.) vandaan is?

“Neuh. Afstanden zijn relatief met internet en telefoons. Het maakt niet zoveel uit, maar het is wel handig dat ik in Amerika zit qua tijdzone. Er is trouwens nog nooit iemand van Brainfeeder op bezoek geweest. Het is nog steeds zes uur vliegen vanuit LA. Van LA naar Tokyo is ook zes uur.”

Great Lengths ging onder meer over de afstand tot je geliefde. Zijn er nu ook emotionele invloeden?

“Na die plaat was ik een beetje klaar met emotionele invloeden in mijn muziek te stoppen. Ik was blij met de aandacht die het kreeg, maar om elke keer weer dat verhaal op te dissen… Als je zelf een béétje de deur openzet naar je emoties, dan gaan ze achter álles een oplossing of uitleg zoeken. Terwijl ik vooral iets maak omdat ik het tof vind klinken. Daarom staat Ghost People iets verder van me vandaan. Er zit nu meer richting in en agressie, op een goeie manier. Een beetje dat rave-gevoel.”

Dan nog je eigen label 3024, dat je runt met Erosie. Er komen nogal wat vette dingen uit: Julio Bashmore, John Convex, Instra:mental…

“Je loopt veel mensen tegen het lijf bij optredens, helemaal omdat ik zo floor-to-floor ben. In Engeland draai ik veel met Julio Bashmore en Mosca, of die jongens van Instra:mental. Ik ben 3024 ooit begonnen om geen concessies te doen aan de muziek die ik zelf uit wil brengen. Dat hebben anderen ook opgepikt. ‘Oh, als Martyn het vet vindt, dan brengt-ie het uit.’”

Een beetje als Flying Lotus dus?

“Haha ja, misschien. Maar wel met het verschil dat het artwork voor ons misschien wel net zo belangrijk is. De hoezen en de presentatie. Dat zijn de dingen waar Erosie zich heel erg mee bezig houdt. Naast de muziek, ligt er een lijn in de hoezen. Als je ze allemaal bij elkaar legt, zie je er echt een verhaal in. Voor de rest moet ik de muziek natuurlijk goed vinden en zelf kunnen draaien. Het is best wel dj-afhankelijk bij mij omdat ik voor het grootste deel dj-sets doe. 3024 is een dj-label op een goeie manier.”

Wat staat er op jouw hoes? Geen Woensel-West in elk geval.

“Nee, haha, zeker niet. Erosie heeft een serie muurschilderingen gedaan door heel Europa. Die op de cover van Ghost People is de achtste of negende en is gemaakt voor een street art festival in Polen. Het is een echte muur he, geen Photoshop.”

TXT NICK KLAESSENS // IMG 3024

21-10-2011

Colors X 3024

@ TrouwAmsterdam

Klik hier voor meer informatie

AGENDA

Q&A

MARTYN

DUBSTEP VOOR DE DANSVLOER

Ghost People is het tweede album van de Eindhovense dubstep-producer Martyn. Het kwam 10 oktober uit op het Brainfeeder-label van Flying Lotus.



Online magazine door BlueBerry